مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

تلاوت قرآن کریم - جزء سی ام
نکاتی پیرامون جزءسی ام - خانم قربانی:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.61 مگابایت
 
چند آیه از جزء سی :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

1. لَّا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَ لَا کِذَّابًا

 

نه سخن بیهوده شنوند و نه دروغ.

 

  •  جلساتی که در آن لغو و دروغ نباشد، جلسات بهشتی است. «لَّا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَ لَا کِذَّابًا»(نبأ، 35)

2. وَ ءَاثَرَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا
و زندگى این جهانى را برگزیده.

  •  دنیا بد نیست، ترجیح آن برآخرت بد است. «ءَاثَرَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا»(نازعات، 38)

3. فَلْیَنظُرِ الْانسَانُ إِلَى طَعَامِهِ
پس آدمى به طعام خود بنگرد.

  •  انسان، مأمور به تفکر در غذا، به عنوان یکی از نعمت های خداست، خوردن بی فکر کار حیوان است. «فَلْیَنظُرِ الْانسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»(عبس، 24)

4. عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَت
هر کس مى ‏داند چه چیز پیشاپیش فرستاده و چه چیز بر جاى گذاشته است.

  •  انسان، هم باید به فکرگذشته خود باشد، تا اگرخلافی کرده توبه کند و هم به فکر پس از مرگ خود باشد تا یادگار خوبی از خود به جای گذارد. «مَّا قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَت» (انفطار، 5)

5. یَقُولُ یَالَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتى‏
گوید: «کاش براى زندگانى خود [چیزى‏] پیش فرستاده بودم.

  •  قیامت روز حسرت است. «یَالَیْتَنِى»(فجر، 24)

6. لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهرٍ
شب قدر بهتر از هزار ماه است.

  •  برای امور مقدس، زمان مقدس انتخاب کنید. «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهرٍ»
  •  زمان ها یکسان نیست، بعضی زمانها بر بعضی دیگر برتری دارد. «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهرٍ» (قدر، 3)

7. إِیلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَ الصَّیْف
الفتشان هنگام کوچ زمستان و تابستان، [خدا پیلداران را نابود کرد.]

  •  سفر برای کسب درآمد، موردپذیرش اسلام است. «رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَ الصَّیْف»(قریش، 2)

8. فَصَلّ‏ لِرَبِّکَ وَ انْحَر
پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى کن.

  •  قربانی کردن، یکی از راههای تشکر از نعمت های الهی است. (زیرا محرومان به نوایی می رسند.) «وَ انحْر»(کوثر، 2)

9. اللَّهُ الصَّمَدُ
آن خدایى که (از همه عالم) بى نیاز (و همه عالم به او نیازمند) است.

  •  تنها اوغنی است وهمه به او محتاجند. «اللَّهُ الصَّمَدُ»   ( توحید، 2)

10. قُلْ أَعُوذُ بِرَبّ‏ الْفَلَقِ
بگو: به پروردگار صبحگاه پناه مى ‏برم.

  •  پناه بردن به خدا را باید به زبان جاری کرد. «قُلْ أَعُوذُ»   ( فلق، 1)
ترتیل جزء سی ام - استاد پرهیزگار:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6.2 مگابایت

 
تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و نهم
نکاتی پیرامون جزءبیست و نهم - خانم قربانی:


جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.65 مگابایت
چند آیه از جزء بیست و نهم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

1. أَمَّنْ هَاذَا الَّذِى یَرْزُقُکُم إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ بَل لَّجُّواْ فِى عُتُوٍّ وَ نُفُور

آیا کیست آن که به شما روزى دهد اگر او روزى خویش باز دارد؟ نه، در سرکشى و دورى از حق لجاج مى ‏ورزند.

  •  خداوند مجبور نیست که رزق دهد، بلکه مى‏تواند رزق دادن را قطع کند. «ان امسک رزقه» (ملک، 21)

2. وَ إِنَّکَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِیمٍ
و راستى که تو را خویى والاست.

  •  پاداش ابدی برای کسی است که خلق اوعظیم باشد. «وَ إِنَّکَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِیمٍ» (قلم، 4)

3. عَسَى رَبُّنَا أَن یُبْدِلَنَا خَیْرًا مِّنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ
باشد که پروردگار ما در عوض، چیزى بهتر از آن ما را ارزانى دارد. ما به پروردگار خود روى آورده ‏ایم.

  •  به هنگام از دست دادن اموال دنیوی، به لطف و رحمت الهی امیدوار باشید. «عَسَى رَبُّنَا...» (قلم، 32)

4. وَ لَا یَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ
و به طعام‏دادن به مسکینان کسى را ترغیب نمى ‏کرد.

  •  برفرض که خود، توان کمک نداشته باشیم؛ باید دیگران را برای کمک به گرسنگان تشویق کنیم. «وَ لَا یَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ»(حاقه، 34)

5. وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ
و کسانى که امانتها و عهدهاى خود را رعایت مى ‏کنند.

  • نشانه ایمان، تنها نماز و انفاق نیست، رعایت عهد و پیمان های اجتماعی نیز شرط ایمان است. «وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ» (معارج، 32)

6. فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّارًا
سپس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او آمرزنده است.

  •  از انسان استغفار، از خدا بخشش. «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّکُمْ إِنَّهُ کاَنَ غَفَّارًا» (نوح، 10)

7. وَ أَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُواْ مَعَ اللَّهِ أَحَدًا
و مسجدها از آنِ خداست. و با وجود خداى یکتا کسى را به خدایى مخوانید.

  •  احدی را درکنارخدا وهم ردیف خدا نخوانید. «فَلَا تَدْعُواْ مَعَ اللَّهِ أَحَدًا» (جن، 18)

8. أَوْ زِدْ عَلَیْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْءَانَ تَرْتِیلاً
یا اندکى بر نیمه بیفزاى و قرآن را شمرده و روشن بخوان.

  •  تلاوت قرآن آدابی دارد و ترتیل، اولین ادب آن است. «وَ رَتِّلِ الْقُرْءَانَ تَرْتِیلا»( مزمل، 4)

9. فَقَالَ إِنْ هَاذَا إِلَّا سِحرٌ یُؤْثَرُ
گفت: این، جز جادویى که دیگرانش آموخته ‏اند، هیچ نیست.

  •  قرآن، حتی در نزد کافران، کلامی پرجاذبه و سحرآمیز است. «إِنْ هَاذَا إِلَّا سِحرٌ یُؤْثَر»(مدثر، 24)

10. وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَ یَتِیمًا وَ أَسِیرًا
و طعام را در حالى که خود دوستش دارند به مسکین و یتیم و اسیر مى‏ خورانند.

  •  اطعام و انفاق زمانی ارزش بیشتر دارد که شیء انفاق شده، مورد نیاز و علاقه انسان باشد. «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى‏ حُبِّه»(انسان، 8)
ترتیل جزء بیست و نهم - استاد پرهیزگار:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6.21 مگابایت
تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و هشتم
نکاتی پیرامون جزءبیست و هشتم - خانم قربانی:
جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.76 مگابایت

چند آیه از جزء بیست و هشتم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir


1. إِنَّ الَّذِینَ یُحادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُوْلَئکَ فِى الْأَذَلِّینَ

کسانى که با خدا و پیامبرش مخالفت مى ‏ورزند، در زمره ذلیل‏ شدگانند.

  • سرانجام مخالفت با دستورات خدا و پیامبر، خواری و ذلت در دنیا و آخرت است. «الَّذِینَ یحُادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ»(مجادله، 20)

2. سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیم
خداوند را تسبیح گویند هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است. و اوست پیروزمند و حکیم.

  • اگر بعضی انسان‌ها اهل تسبیح نیستند، در عوض، تمام هستی تسبیح‌گوی خدا هستند. «سَبَّحَ لِلَّهِ»(حشر، 1)

3.لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِى صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ ذَالِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا یَفْقَهُون
وحشت شما در دل آنها بیشتر از بیم خداست. زیرا مردمى هستند که به فهم در نمى ‏یابند.

  • ترس از مردم، به جای ترس از خدا، نشانه روشن نفاق است. «لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِى صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ»(حشر، 13)

4.عَسَى اللَّهُ أَن یَجعَلَ بَیْنَکُم وَ بَینَ ‏الَّذِینَ عَادَیْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةً وَ اللَّهُ قَدِیرٌ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ
شاید خدا میان شما و کسانى که با آنها دشمنى مى ‏ورزید دوستى پدید آورد. خدا قادر است و خدا آمرزنده و مهربان است.

  • بخشش خداوند برخاسته از رحمت اوست. «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ»(ممتحنه، 7)

5. إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فىِ سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنْیَانٌ مَّرْصُوصٌ
خدا دوست دارد کسانى را که در راه او در صفى، همانند دیوارى که اجزایش را با سُرب به هم پیوند داده باشند، مى ‏جنگند.

  • جلب رضایت و محبت خداوند، بالاترین تشویق برای مؤمنان است، حتی برتر از بهشت و امثال آن. «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ...»  (صف، 4)

6. وَ أُخْرَى‏ تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِیبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِین
و نعمتى دیگر که دوستش دارید: نُصرتى است از جانب خداوند و فتحى نزدیک، و مؤمنان را بشارت ده.

  • تمام پاداش‌ها در آخرت نیست، بخشی از آن‌ها در دنیاست. «وَ أُخْرَى‏ تُحِبُّونهَا..»(صف، 13)

7. وَ لَا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ
و آنان به سبب اعمالى که پیش از این مرتکب شده ‏اند، هرگز تمناى مرگ نخواهند کرد. و خدا به ستمکاران داناست.

  • ریشه فرار از مرگ، اعمال خود انسانهاست. «وَ لَا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ»(جمعه، 7)

8. فَامِنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِى أَنزَلْنَا وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیر
پس به خدا و پیامبرش و این نور که نازل کرده ‏ایم ایمان بیاورید. و خدا به کارهایى که مى ‏کنید آگاه است.

  • ایمان باید به همراه عمل باشد. «امِنُواْ...تعملون»( تغابن، 8)

9. اللَّهُ لَا إِلَاهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُون
خداى یکتاست که هیچ خدایى جز او نیست. مؤمنان البته بر خداى یکتا توکل کنند.

  • در همه امور باید به خداوند توکل نمود. «فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُون» (تغابن، 13)

10. إِن تُقْرِضُواْ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا یُضَاعِفْهُ لَکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللَّهُ شَکُورٌ حَلِیمٌ
اگر به خدا قرض الحسنه دهید برایتان دو برابرش خواهد کرد. و شما را مى ‏آمرزد که او شکرپذیرنده و بردبار است.

  • وام دادن و حل مشکلات مردم، سبب گذشت خداوند ازگناهان است. «تُقْرِضُواْ اللَّهَ... یَغْفِرْ لَکُمْ» (تغابن، 17)

ترتیل جزء بیست و هشتم - استاد پرهیزگار:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6 مگابایت

تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و هفتم
نکاتی پیرامون جزءبیست و هفتم - خانم قربانی:
جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.56 مگابایت
 
 
چند آیه از جزء بیست وهفتم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

1. مَا تَذَرُ مِن شَىءٍ أَتَتْ عَلَیْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ کاَلرَّمِیمِ

به هر چه مى ‏وزید آن را چون خاکسترِ استخوان مرده مى ‏گردانید.

  •  بلایای طبیعی همچون خشکسالی و قحطی، می تواند عذاب الهی باشد. «مَا تَذَرُ مِن شَى‏ءٍ أَتَتْ عَلَیْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ کاَلرَّمِیم»( ذاریات، 42)

2. إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِین

خداست روزى‏ دهنده. و اوست صاحب نیرویى سخت استوار.

  • تمام امکانات و تخصص‌ها و ابزارها، وسیله برای رسیدن به رزق است. ولی روزی رسان تنها خداست. «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ» (ذاریات، 58)

3. یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
روزى که آسمان سخت بچرخد.

  •  برای وقوع قیامت، نه فقط زمین که تمام کرات آسمانی به هم می‌ریزد. «یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا»(طور،9 )

4. یَتَنَازَعُونَ فِیهَا کَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِیهَا وَ لَا تَأْثِیمٌ
در آنجا جام مى ‏دهند و جام مى‏ ستانند، که در آن نه سخن بیهوده باشد و نه ارتکاب گناه.

  •  در خوردن شراب‌های دنیوی، لغو و گناه راه دارد، ولی در بهشت لغو و گناه راه ندارد. «لَّا لَغْوٌ فِیهَا وَ لَا تَأْثِیمٌ»(طور، 23)

5. مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَ مَا طَغَى‏
چشم خطا نکرد و از حد درنگذشت.

  •  حق چشم، آن است که نه انحراف بیند و نه زیاده. «مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَ مَا طَغَى‏»(نجم، 17)

6. وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکَی
و اوست که مى‏ خنداند و مى ‏گریاند.

  •  خنده و گریه، هر دو لازم است و نباید در حالات عاطفی و احساسی، مانع خنده و گریه شد. «هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکَی»(نجم، 43)

7. وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْءَانَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّکِر
و این قرآن را آسان ادا کردیم تا از آن پند گیرند. آیا پندگیرنده ‏اى هست؟

  •  قرآن، آسان است ولی سست نیست، یعتی سخنانش محکم و استوار است. «یَسَّرْنَا الْقُرْءَانَ»(قمر، 17)

8. خَلَقَ الْانسَانَ مِن صَلْصَالٍ کاَلْفَخَّارِ* وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ
آدمى را از گل خشک‏شده ‏اى چون سفال بیافرید. و جن را از شعله ‏اى بى‏ دود.

  •  خداوند از ماده سرد بی‌روح (صَلْصَالٍ) و ماده گرم بی‌روح (مَّارِجٍ)، موجودات زنده می‌سازد. «خَلَقَ الْانسَانَ.... خَلَقَ الْجَانَّ...»( الرحمن، 14 و 15)

9. وَ حُورٌ عِینٌ* کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُو الْمَکْنُونِ
و حوران درشت چشم، همانند مرواریدهایى در صدف.

  •  زنانی بهشتی‌اند که در عین زیبایی، عفیف و پاکدامن باشند. «وَ حُورٌ عِینٌ* کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُو الْمَکْنُونِ» ( واقعه، 22 و 23)

10. الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَ یَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ مَن یَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِیدُ
آنان که بخل مى‏ ورزند و مردم را به بخل وامى ‏دارند. و هر که رویگردان مى ‏شود، بداند که خدا بى ‏نیاز و ستودنى است.

  •  بخیل، محبوب خدا نیست. «والله لایحب کل مختال فخور الذین یبخلون...»  (حدید، 24)
 

 

ترتیل جزء بیست و هفتم - استاد پرهیزگار:

 


جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6.1 مگابایت

تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و ششم
نکاتی پیرامون جزءبیست و ششم - خانم قربانی:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.63 مگابایت

چند آیه از جزء بیست و ششم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir


1. تَنزِیلُ الْکِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ
نازل شدن این کتاب از جانب خداى پیروزمند و حکیم است.
  •  نزول قرآن، تنها از جانب خداوند عزیز و حکیم مقدور است و از عهده بشر خارج است. «تَنزِیلُ الْکِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ»( أحقاف، 2)

2. أُوْلَئکَ أَصْحَابُ الجْنَّةِ خَالِدِینَ فِیهَا جَزَاءً بِمَا کاَنُواْ یَعْمَلُونَ
اینان به پاداش اعمالشان اهل بهشتند و در آنجا جاودانه‏اند.

  •  بهشت پاداش اهل عمل است، نه اهل سخن. «جَزَاءً بِمَا کاَنُواْ یَعْمَلُونَ»(أحقاف، 14)

3. الَّذِینَ کَفَرُواْ وَ صَدُّواْ عَن سَبِیلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ
خدا اعمال کسانى را که کافر شدند و مردم را از راه خدا باز داشتند باطل ساخته است.

  •  راه خدا دشمن دارد و دشمنان بیکار نمی نشینند. «صَدُّواْ عَن سَبِیلِ اللَّهِ»(محمد، 1)

4. ذَالِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُواْ مَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُم
زیرا آنان چیزى را که خدا نازل کرده است ناخوش دارند. خدا نیز اعمالشان را نابود کرد.

  •  انگیزه و نشاط، به کارها ارزش می دهد. کسی که نسبت به فرمان های خداوند ناراضی است، کارهایش ارزشی ندارد «کَرِهُواْ... فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُم» (محمد، 9)

5. وَ الَّذِینَ اهْتَدَوْاْ زَادَهُمْ هُدًى وَ ءَاتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ
آنان که هدایت یافته ‏اند، خدا به هدایتشان مى‏ افزاید و پرهیزگاریشان ارزانى مى ‏دارد.

  •  یک گام از طرف انسان، چند گام از طرف خدا را به دنبال دارد. «اهْتَدَوْاْ زَادَهُمْ... وَ ءَاتَاهُمْ»(محمد، 17)

6. أَ فَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْءَانَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا
 آیا در قرآن نمى‏ اندیشند یا بر دلهایشان قفل هاست؟

  •  قرآن کتابی است که تنها برای تلاوت و تجوید نیست، کتاب اندیشه و تدبر است و تلاوت باید مقدمه تدبر گردد. «أَ فَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْءَانَ» (محمد، 24)

7. سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِى قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ وَ لَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِیلًا
این سنت خداست که از پیش چنین بوده است و تو در سنت خدا دگرگونى نخواهى یافت.

  •  قوانین الهی در طول زمان کهنه نمیشود. «لَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِیلًا»(فتح، 23)

8. إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُواْ بَینَ أَخَوَیْکُم وَ اتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّکُم تُرْحَمُونَ
هر آینه مؤمنان برادرانند. میان برادرانتان آشتى بیفکنید و از خدا بترسید، باشد که بر شما رحمت آرد.

  •  هیچ کس خود را برتر از دیگران نداند. «اخْوَةٌ»(حجرات، 10)

9. مَّا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِید
هیچ کلامى نمى ‏گوید مگر آنکه در کنار او مراقبى حاضر است.

  •  انسان، نه فقط در برابر کردار بلکه در برابرگفتار خود مسؤل است و مورد محاسبه قرار می¬گیرد. «مَّا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ» ( ق، 18)

10. وَ بِالْأَسحْارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ
و به هنگام سحر استغفار مى‏ کردند.

  •  استغفار در سحر اوج عبادت است. «وَ بِالْأَسحْارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ» ( ذاریات، 18)

ترتیل جزء بیست و ششم - استاد پرهیزگار:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 5.66 مگابایت


تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و پنجم
نکاتی پیرامون جزءبیست و پنجم - خانم قربانی:
جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.69 مگابایت

چند آیه از جزء بیست و پنجم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

1. اللَّهُ لَطِیفٌ بِعِبَادِهِ یَرْزُقُ مَن یَشَاءُ وَ هُوَ الْقَوِىُّ الْعَزِیزُ
خداوند نسبت به بندگانش با مهر و لطف رفتار مى ‏کند، هر که را بخواهد (و صلاح بداند) روزى مى‏ دهد و اوست تواناى غالب.

  •  رزق الهى برخاسته از لطف خداست. «لَطِیفٌ بِعِبادِهِ یَرْزُقُ»(شوری، 19)

2. وَ هُوَ الَّذِى یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُواْ عَنِ السَّیِّئاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ
و اوست که توبه را از بندگانش مى‏ پذیرد و از گناهان در مى‏ گذرد و هر چه را انجام مى‏ دهید مى ‏داند.

  •  خداوند تمام گناهان را مى‏ بخشد. «یَعْفُوا عَنِ السَّیِّئاتِ»(شوری، 25)

3. وَ مَا أَصَابَکُم مِّن مُّصِیبَةٍ فَبِمَا کَسَبَتْ أَیْدِیکُم وَ یَعْفُواْ عَن کَثِیرٍ
و آنچه از مصیبت به شما رسد پس به خاطر دست آورد خودتان است و او از بسیارى (گناهانتان) در مى ‏گذرد.

  •  میان رفتار انسان و حوادث تلخ و شیرین زندگى رابطه است. «ما أَصابَکُمْ ... فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ» (شوری، 30)

4. أَوْ یُوبِقْهُنَّ بِمَا کَسَبُواْ وَ یَعْفُ عَن کَثِیر
یا (کشتى ‏ها را) به خاطر آنچه (صاحبانشان) انجام داده ‏اند نابود مى ‏کند و یا از بسیارى در مى ‏گذرد (و غرقشان نمى‏ کند).

  •  لطف خداوند بر قهرش غالب است. «یَعْفُ عَنْ کَثِیرٍ» (شوری، 34)

5. أَ وَ مَن یُنَشَّؤُاْ فِى الْحِلْیَةِ وَ هُوَ فِى الْخِصَامِ غَیْرُ مُبِینٍ
آیا کسى که در زیور پرورش یافته و در مجادله بیانش غیر روشن است (شایسته نسبت دادن به خداست)؟

  •  زن از جهت عاطفه و احساسات قوى‏تر از مرد «یُنَشَّؤُا فِی الْحِلْیَةِ» و از جهت برخورد و مجادله ضعیف‏تر است. «وَ هُوَ فِی الْخِصامِ غَیْرُ مُبِینٍ»(زخرف، 18)

6. أَ فَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تهَدِى الْعُمْىَ وَ مَن کاَنَ فِى ضَلَالٍ مُّبِینٍ
(اى پیامبر!) آیا تو مى‏ توانى سخن خود را به گوش کران برسانى یا کوران و کسانى را که در گمراهى آشکارند هدایت کنى.

  •  اگر زمینه پذیرش نباشد حتّى سخن رسول خدا اثرى نخواهد داشت. «أَ فَأَنْتَ» (زخرف، 40)

7. أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا کُنَّا مُرْسِلِینَ
(نزول قرآن در شب قدر و فیصله امور در آن شب) امرى (و اراده ‏اى) است از طرف ما، همانا ما فرستنده (همه انبیا) هستیم.
 تمام مسائل شب قدر زیر نظر خداست. «أَمْراً مِنْ عِنْدِنا» (دخان، 5)

8. لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ یُحیىِ وَ یُمِیتُ رَبُّکمُ‏ وَ رَبُّ ءَابَائکُمُ الْأَوَّلِینَ
هیچ معبودى جز او نیست، اوست که زنده مى ‏کند و مى میراند و پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست.

  •  زنده کردن و میراندن، کار دائمى خدا است. («یُحْیِی وَ یُمِیتُ»)(دخان، 8)

9. یَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِین
لباس‏هاى ابریشم نازک و ضخیم مى ‏پوشند در حالى که در برابر هم (بر تخت‏ها) جاى گرفته ‏اند.

  •  برهنگى، هیچ کجا ارزش نیست، حتّى در بهشت. «یَلْبَسُونَ»( دخان، 53)

10. هَاذَا کِتَابُنَا یَنطِقُ عَلَیْکُم بِالْحقِّ إِنَّا کُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ
این است کتاب ما که به حقّ درباره شما سخن مى ‏گوید، همانا ما آنچه را انجام مى ‏دادید نسخه بردارى و ثبت مى ‏کردیم.

  •  عمل انسان، همان گونه که واقع شده ثبت مى‏ شود، نه بر اساس قرائن و شواهد و آثار. «عَمَّا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» (جاثیه، 29)

ترتیل جزء بیست و پنجم - استاد پرهیزگار:


جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6.02 مگابایت

تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و چهارم
نکاتی پیرامون جزءبیست و سوم - خانم قربانی:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 4.67 مگابایت

 چند آیه از جزء بیست و چهارم :

1. أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِى لَکُنتُ مِنَ الْمُتَّقِینَ

یا آن که (از شدّت اندوه) بگوید: «اگر خداوند هدایتم کرده بود، از پرهیزکاران بودم».

  • انسان براى نجات و رستگارى به هدایت الهى نیاز دارد. «أَنَّ اللَّهَ هَدانِی لَکُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِینَ» (زمر، 57)

2. بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَ کُن مِّنَ الشَّاکِرِینَ
بلکه تنها خدا را پرستش کن و از سپاس گزاران باش.

  • بهترین راه تشکّر از خداوند عبادت است. «فَاعْبُدْ وَ کُنْ مِنَ الشَّاکِرِینَ» (زمر، 66)

3. وَ قَالُواْ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَیْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِینَ

«سپاس خداوندى را که به وعده ‏اى که به ما داد وفا کرد و زمین را میراث ما قرار داد. تا از بهشت هر جاى را که بخواهیم برمى‏ گزینیم.» پس چه نیکوست پاداش اهل عمل.

  • گفتن «الحمد للَّه» پس از دریافت نعمت، شیوه‏ى بهشتیان است. «قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ»  (زمر، 74)

4. مَا یُجَادِلُ فِى ءَایَاتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِینَ کَفَرُواْ فَلَا یَغْرُرْکَ تَقَلُّبُهُمْ فىِ الْبِلَادِ
جز کسانى که کفر ورزیدند کسى در آیات خداوند جدال و ستیزه نمى ‏کند پس تحرّک آنان در شهرها تو را نفریبد.

  • توقع نداشته باشید که سخن حقّ شما را همه بپذیرند. «یُجادِلُ فِی آیاتِ اللَّهِ»(غافر، 4)

5. فَادْعُواْ اللَّهَ مخُلِصِینَ لَهُ الدِّینَ وَ لَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ
پس خدا را بخوانید در حالى که دین خود را براى او پیراسته کرده ‏اید، هر چند کافران را ناخوش آید.

  • تنها خداوند شایسته دعا و نیایش است. «فَادْعُوا اللَّهَ» (غافر، 14)

6. یَعْلَمُ خَائنَةَ الْأَعْیُنِ‏ وَ مَا تُخفِى الصُّدُور
خداوند از خیانت چشم‏ها و آن چه دل‏ها مخفى مى ‏کنند، آگاه است.

  • علم خداوند تنها به ظاهر نیست، او باطن را هم مى‏داند. «خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ»(غافر، 19)

7. وَ قَالَ الَّذِى ءَامَنَ یَاقَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشَاد
و کسى که (از قوم فرعون به موسى) ایمان آورده بود گفت: «اى قوم من! از من پیروى کنید، تا شما را به راه درست هدایت کنم».

  • وظیفه ‏ى مؤمن، دعوت دیگران است. «وَ قالَ الَّذِی آمَنَ یا قَوْمِ اتَّبِعُونِ»  
  • در دعوت مردم، گاهى باید یک تنه به پاخاست و منتظر دیگران نبود. «قالَ الَّذِی آمَنَ» (غافر، 38)

8. وَ قَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَکُم إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرونَ عَنْ عِبَادَتِى سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ
و پروردگارتان گفت: «مرا بخوانید تا براى شما اجابت کنم. همانا کسانى که از عبادت من سر باز زده و تکبّر مى ‏ورزند به زودى با سرافکندگى به جهنّم وارد مى ‏شوند».

  • خداوند، از ما خواسته که به درگاه او دعا کنیم. «قالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی»
  • در دعا فقط خدا را بخوانیم، نه خدا و دیگران را در کنار هم. «ادْعُونِی»
  • اگر دعایى مستجاب نشد لا بد به سود ما نبوده است، چون فرمود: «أَسْتَجِبْ لَکُمْ» آنچه را به نفع شما باشد مستجاب مى ‏کنم.(غافر، 60)

9. هُوَ الْحَىُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مخُلِصِینَ لَهُ الدِّینَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ الْعَالَمِینَ
اوست زنده ‏اى که جز او معبودى نیست، پس او را در حالى که دین را براى او خالص نموده ‏ا ید بخوانید. سپاس براى خداوندى است که پروردگار جهانیان است.

  • حیاتِ واقعى از آنِ خداست. «هُوَ الْحَیُّ» (حیات دیگران، محدود و فانى و وابسته است).
  • اگر جز او معبودى نیست، پس تنها او را پرستش کنیم. «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِینَ»
  • از آداب دعا ستایش پروردگار است. «فَادْعُوهُ ... الْحَمْدُ لِلَّهِ» (غافر، 65)

10. اللَّهُ الَّذِى جَعَلَ لَکُمُ الْأَنْعَامَ لِترَکَبُواْ مِنْهَا وَ مِنْهَا تَأْکُلُونَ
خداوند است که براى شما چهار پایان را قرار داد تا از آنها سوارى بگیرید و از آنها بخورید.

  • اگر چهار پایان رام نبودند زندگى بشر فلج بود. با این که قدرتشان از ما بیشتر است ولى خداوند آنها را براى ما رام کرد. «جَعَلَ لَکُمُ الْأَنْعامَ لِتَرْکَبُوا» (غافر، 79)
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir
ترتیل جزء بیست و چهارم - استاد پرهیزگار:

جهت دریافت فایل صوتی، اینجا کلیک کنید
حجم: 6.16 مگابایت
 
تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و سوم
نکاتی پیرامون جزءبیست و سوم - خانم قربانی:
 
چند آیه از جزء بیست و سوم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

 

1. وَ ءَایَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْنَاهَا وَ أَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُون
نشانه عبرتى است برایشان زمین مرده که زنده ‏ا ش ساختیم و از آن دانه‏اى که از آن مى ‏خورند بیرون آوردیم.
  • هر دانه و گیاهى که از زمین مى‏ روید، همچون مرده‏ اى است که در قیامت از گور بر مى ‏خیزد. «وَ آیَةٌ لَهُمُ»(یس، 33)

2. لَهُمْ فِیهَا فَاکِهَةٌ وَ لَهُم مَّا یَدَّعُون
در آن جا (هر گونه) میوه براى آنان مهیّا است و هر آن چه بخواهند برایشان موجود است.

  • در بهشت بهترین تغذیه است. «لَهُمْ فِیها فاکِهَه»(یس، 57)

3. وَ مَن نُّعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ فِى الْخَلْقِ أَفَلَا یَعْقِلُون
هر که را عمر دراز دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم. چرا تعقل نمى‏ کنند؟

  • آثار عمر طولانى به دست خداست. آن جا که خداوند اراده کند، افرادى مثل نوح و مهدى (علیهما السلام) عمر طولانى مى ‏کنند. «نُنَکِّسْهُ»   (یس، 68)                       

4. إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئا أَن یَقُولَ لَهُ کُن فَیَکُونُ
چون چیزى را اراده کند، فرمانش این است که بگوید: «باش» پس بى درنگ موجود مى ‏شود.

  • خداوند در آفرینش هستى، نه وسیله مى‏ خواهد نه کمک و نه کسى که موانع را بر طرف کند. «کُنْ فَیَکُونُ»(یس، 82)

5.  قُلْ نَعَمْ وَ أَنتُمْ دَاخِرُون
بگو: آرى (همه زنده مى ‏شوید) در حالى که خوار و کوچک خواهید بود.

  • خاک شدن انسان، مانعى براى زنده شدن دوباره‏ ى او نیست. «قُلْ نَعَم»(صافات، 18)

6 . قَالُواْ بَل لَّمْ تَکُونُواْ مُؤْمِنِینَ
(گروه دیگر در پاسخ) گویند: (این چنین نیست) بلکه شما خود اهل ایمان نبودید.

  • در قیامت، هیچ کس حاضر نیست جرم دیگران را به عهده گیرد. «لَمْ تَکُونُوا مُؤْمِنِینَ»(صافات، 29)

7 . فَاطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَاءِ الجْحِیمِ
پس از حال او اطلاع مى ‏یابد، پس او را در میان دوزخ مى ‏بیند.

  • بهشتیان از حال دوزخیان اطلاع مى ‏گیرند. «فَاطَّلَعَ» (صافات، 55)

8 . إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ یُسَبِّحْنَ بِالْعَشِىِّ‏ وَ الْإشْرَاق
همانا ما کوه‏ها را رام کردیم تا شامگاهان و بامدادان، همراه او تسبیح گویند.

  • بهترین زمان براى یاد خدا شامگاهان و صبحگاهان است. «بِالْعَشِیِّ وَ الْإِشْراقِ» ( ص، 18)

9 . اُرْکُضْ بِرِجْلِکَ هَاذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَ شَرَابٌ

(به او گفتیم:) پاى خود را بر زمین بزن (تا از زیر پاى تو چشمه ‏اى جارى کنیم) این چشمه‏ ى آبى خنک براى شستشو و نوشیدن است.

  • شستشو با آب سرد براى سلامتى نقش مهمى دارد. «مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ»    (ص، 42)

10.  قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیم
خداوند فرمود: «پس از این درگاه بیرون شو که تو رانده شده‏ اى.

  • نتیجه‏ ى تکبّر و حسادت، محرومیّت است. «فَاخْرُجْ» ( ص، 77)
ترتیل جزء بیست و سوم - استاد پرهیزگار:

برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
حجم: 5.63 مگابایت

 

 

 

تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و دوم
نکاتی پیرامون جزءبیست و دوم - خانم قربانی:
 
چند آیه از جزء بیست و دوم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

 

1. تَحِیَّتُهُمْ یَوْمَ یَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا کَرِیمًا

تحیّت آنان در روزى که خدا را ملاقات کنند سلام است و خداوند براى آنان پاداشى نیکو فراهم کرده است.

  • سلام، درودِ بهشتى و بهشتیان است. «تَحِیَّتُهُمْ ... سَلامٌ»
  • پاداش‏هاى الهى، هم بزرگوارانه است، هم بزرگ و گرانقدر. «أَجْراً کَرِیماً»، «أَجْراً عَظِیماً»( احزاب، 44)

2. یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِى الْأَرْضِ وَ مَا یخْرُجُ مِنْهَا وَ مَا یَنزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا یَعْرُجُ فِیهَا وَ هُوَ الرَّحِیمُ الْغَفُور
هر چه را که در زمین فرو شود و هر چه را که از زمین بیرون آید و هر چه را که از آسمان فرود آید و هر چه را که بر آسمان بالا رود، مى ‏داند. و او مهربان و آمرزنده است.

  • با آن که خداوند همه چیز را مى ‏داند ولى کسى را رسوا نمى‏ کند. «الرَّحِیمُ الْغَفُورُ» (سبأ، 2)

3. لِّیَجْزِىَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَاتِ أُوْلَئکَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ
تا کسانى را که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده ‏اند پاداش دهد آنانند که برایشان آمرزش و روزى نیکو مقرّر است.

  • پاداش‏هاى الهى، هم معنوى است «مَغْفِرَةٌ» و هم مادّى. «رِزْقٌ کَرِیمٌ» (سبأ، 4)

4. ذَالِکَ جَزَیْنَاهُم بِمَا کَفَرُواْ وَ هَلْ نُجَازِى إِلَّا الْکَفُور
این (کیفر) را به خاطر کفرانشان به آنان جزا دادیم و آیا جز ناسپاسان را کیفر مى‏ دهیم.

  • سرچشمه‏ ى بدبختى‏ ها، عملکرد منفى خود ماست. «ذلِکَ جَزَیْناهُمْ بِما کَفَرُوا»(سبأ، 17)

5. یَأَیُّها النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِیدُ
اى مردم! این شمایید که به خداوند نیاز دارید و (تنها) خداوند، بى ‏نیاز و ستوده است.

  • هیچ کس از خدا بى نیاز نیست. «یا أَیُّهَا النَّاسُ»  (فاطر، 15)

6. وَ لَا الظُّلُمَاتُ وَ لَا النُّورُ
تاریکى و روشنایى (نیز یکسان نیستند).

  • راه حقّ یکى بیش نیست. «النُّورُ» به صورت مفرد آمده ولى راه‏هاى انحرافى زیاد است. «الظُّلُماتُ»(فاطر، 20)

7. لِیُوَفِّیَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ یَزِیدَهُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُور
خداوند پاداش آنان را به طور کامل عطا کند و از فضل خویش به آنان بیفزاید، چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.

  • خداوند از تلاش‏ها قدردانى کرده و لغزشها را مى ‏پوشاند، ما نیز در برابر خدمات دیگران قدرشناس باشیم و از لغزش‏هاى آنان بگذریم. «إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ»(فاطر، 30)

8. إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَیْبِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
همانا خداوند به غیب آسمان‏ها و زمین آگاه است، بدون شک او به راز دل‏ها داناست.

  • کسانى که فرصت‏هاى دنیا را از دست داده و عمل صالحى انجام نداده‏ اند و در آخرت ناله مى ‏زنند که ما را از دوزخ نجات بده تا عمل صالح انجام دهیم، در سخن خود صداقت ندارند. «إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»  (فاطر، 38)

9. وَ اضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصحْابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
براى آنها اصحاب قریه را مثال بزن که فرستادگان خدا به سوى آنها آمدند.

  • در بیان داستان، عبرت‏ها مهم است، نام قریه، نژاد، زبان و تعداد افراد مهم نیست. «أَصْحابَ الْقَرْیَةِ»
  • انبیا به سراغ مردم مى ‏رفتند و منتظر نبودند تا مردم به سراغ آنان بیایند. «جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ» (  یس، 13)

10. قَالُواْ إِنَّا تَطَیَّرنَا بِکُمْ لَئن لَّمْ تَنتَهُواْ لَنَرجُمَنَّکُم وَ لَیَمَسَّنَّکُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ
گفتند: ما شما را به فال بد گرفته‏ ایم. اگر بس نکنید سنگسارتان خواهیم کرد و شما را از ما شکنجه ‏اى سخت خواهد رسید.

  • فالگیرى و فال زدن، از آداب و رسوم جاهلى است. «تَطَیَّرْنا بِکُمْ»
  • کسى که منطق ندارد به خرافات متوسّل مى ‏شود. «تَطَیَّرْنا بِکُمْ»  (یس، 18)
ترتیل جزء بیست و دوم - استاد پرهیزگار:

برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
حجم: 6.26 مگابایت

 

     

    تلاوت قرآن کریم - جزء بیست و یکم
    نکاتی پیرامون جزءبیست و یکم - خانم قربانی:
    برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
    حجم: 4.66 مگابایت
     
    چند آیه از جزء بیست و یکم :

    1. کُلُّ‏ نَفْسٍ ذَائقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ‏ إِلَیْنَا تُرْجَعُونَ
    هر نفسى، چشنده‏ ى مرگ است سپس به سوى ما باز گردانده مى ‏شوید.
    • مرگ، استثنا ندارد و براى همه است. «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ»
    • مرگ، پایان کار نیست، بازگشت به مبدأ است. «إِلَیْنا تُرْجَعُونَ»(عنکبوت، 57)

    2 .وَ الَّذِینَ جَاهَدُواْ فِینَا لَنَهدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِین
     کسانى را که در راه ما مجاهدت کنند، به راه‏ هاى خویش هدایتشان مى‏ کنیم، و خدا با نیکوکاران است.
    خداوند، هم راه قرب را به ما نشان مى ‏دهد و هم تا رسیدن به مقصد، دست ما را مى‏ گیرد. «لَنَهْدِیَنَّهُمْ ... لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ» (عنکبوت، 69)
    3غُلِبَتِ الرُّوم فِى أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ
    رومیان مغلوبِ (ایرانیان) شدند. (این شکست) در نزدیک‏ترین سرزمین (رخ داد) ولى آنان بعد از مغلوب شدن، در آینده‏ ى نزدیکى پیروز خواهند شد.

    • با یک شکست، مأیوس نشوید. «غُلِبَتِ ... سَیَغْلِبُونَ» (روم، 3)

    4 .وَعْدَ اللَّهِ لَا یُخلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لَکِنَّ أَکْثرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُون
    (این پیروزى) وعده‏ى الهى است. خداوند وعده ‏اش را تخلّف نمى ‏کند ولى بیشتر مردم نمى ‏دانند.
    اکثر مردم در وفا کردن خداوند به وعده ‏هایش تردید دارند. «لا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ»(روم، 6)
    5 . وَ مِنْ ءَایَاتِهِ أَنْ خَلَقَکُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنتُم بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ
    و از نشانه ‏هاى الهى آن است که شما را از خاکى (پست) آفرید، پس (به صورت) بشرى به هر سوى پراکنده شدی.

    • بهترین راه خداشناسى، تفکّر در آفرینش است. «وَ مِنْ آیاتِهِ» . (روم، 20)

    6 .  لِیَجْزِىَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْکَافِرِین
    تا کسانى را که ایمان آورده ‏اند و کارهاى شایسته کرده ‏اند از فضل خود پاداش دهد. زیرا خدا کافران را دوست ندارد.

    • ایمان و عمل صالح، شمارا مغرور نکند، زیرا که دریافت هرنعمتى از فضل خداست. «لِیَجْزِیَ...فَضْلِهِ»(روم، 45)

    7 .فَیَوْمَئذٍ لَّا یَنفَعُ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَا هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ
    پس در چنین روزى، پوزش کسانى که ستم کردند سودى ندارد، و توبه‏ ى آنان نیز پذیرفته نمى ‏شود.

    • توبه و عذرخواهى تنها در دنیا کارساز است و در قیامت هیچ کارایى ندارد. «فَیَوْمَئِذٍ لا یَنْفَعُ الَّذِینَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ» (روم، 57)

    8 .فَاصْبِر إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لَا یَسْتَخِفَّنَّکَ الَّذِینَ لَا یُوقِنُونَ
    پس صبر کن که وعده خدا حق است. مباد آنان که به مرحله یقین نرسیده‏ اند، تو را بى ‏ثبات وسبکسر گردانند.

    • ایمان به وعده‏هاى الهى، عامل صبورى است. «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ»
    • کسى که صبر نکند، خفیف مى ‏شود. «فَاصْبِرْ ... لا یَسْتَخِفَّنَّکَ ...» ( روم، 60)

    9.وَ إِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَ هُوَ یَعِظُهُ یَا بُنَىَّ ‏لَا تُشْرِکْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ
    و لقمان به پسرش گفت- و او را پند مى‏ داد- که: اى پسرک من، به خدا شرک میاور، زیرا شرک ستمى است بزرگ.

    • یکى از شرایط تأثیر موعظه، احترام و شخصیّت دادن به طرف مقابل است. «یا بُنَیَّ»(لقمان، 13)

    10 . وَ اقْصِدْ فِى مَشْیِکَ وَ اغْضُضْ مِن صَوْتِکَ إِنَّ أَنکَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ
    و در راه رفتن (و رفتارت)، میانه‏رو باش و از صدایت بکاه، زیرا که ناخوش‏ترین صداها، آواز خران است.

    • صداى خود را کوتاه کنیم. از فریاد بیهوده بپرهیزیم و بیانى نرم و آرام داشته باشیم. «وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ»
    • فریاد کشیدن و بلند کردن صدا، امرى ناپسند و نکوهیده است. «وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ»( لقمان، 19)
     
    نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

    برگرفته شده از qurantehran.ir
    ترتیل جزء بیست و یکم - استاد پرهیزگار:

    برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
    حجم: 6.2 مگابایت

    مختصر درباره ای از ما

    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

    دسته بندی ها

    حدیث هفته

    حدیث 122

    امام علی علیه السلام:

    مَن نامَ عَن نُصرَةِ وَلِیِّه انتَبَهَ بِوَطأَةِ عَدُوِّهِ .

    هرکس از یارى رسانى به دوستش غفلت ورزد، با گام‌هاى دشمنش، هشیار مى‌گردد .

    غرر الحکم : ح ٨٦٧٣

    بایگانی