مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

نکاتی پیرامون جزءبیست و دوم - خانم قربانی:
 
چند آیه از جزء بیست و دوم :
نکاتی پیرامون جزء چهاردهم - خانم قربانی:

برگرفته شده از qurantehran.ir

 

1. تَحِیَّتُهُمْ یَوْمَ یَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا کَرِیمًا

تحیّت آنان در روزى که خدا را ملاقات کنند سلام است و خداوند براى آنان پاداشى نیکو فراهم کرده است.

  • سلام، درودِ بهشتى و بهشتیان است. «تَحِیَّتُهُمْ ... سَلامٌ»
  • پاداش‏هاى الهى، هم بزرگوارانه است، هم بزرگ و گرانقدر. «أَجْراً کَرِیماً»، «أَجْراً عَظِیماً»( احزاب، 44)

2. یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِى الْأَرْضِ وَ مَا یخْرُجُ مِنْهَا وَ مَا یَنزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا یَعْرُجُ فِیهَا وَ هُوَ الرَّحِیمُ الْغَفُور
هر چه را که در زمین فرو شود و هر چه را که از زمین بیرون آید و هر چه را که از آسمان فرود آید و هر چه را که بر آسمان بالا رود، مى ‏داند. و او مهربان و آمرزنده است.

  • با آن که خداوند همه چیز را مى ‏داند ولى کسى را رسوا نمى‏ کند. «الرَّحِیمُ الْغَفُورُ» (سبأ، 2)

3. لِّیَجْزِىَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَاتِ أُوْلَئکَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ
تا کسانى را که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده ‏اند پاداش دهد آنانند که برایشان آمرزش و روزى نیکو مقرّر است.

  • پاداش‏هاى الهى، هم معنوى است «مَغْفِرَةٌ» و هم مادّى. «رِزْقٌ کَرِیمٌ» (سبأ، 4)

4. ذَالِکَ جَزَیْنَاهُم بِمَا کَفَرُواْ وَ هَلْ نُجَازِى إِلَّا الْکَفُور
این (کیفر) را به خاطر کفرانشان به آنان جزا دادیم و آیا جز ناسپاسان را کیفر مى‏ دهیم.

  • سرچشمه‏ ى بدبختى‏ ها، عملکرد منفى خود ماست. «ذلِکَ جَزَیْناهُمْ بِما کَفَرُوا»(سبأ، 17)

5. یَأَیُّها النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِیدُ
اى مردم! این شمایید که به خداوند نیاز دارید و (تنها) خداوند، بى ‏نیاز و ستوده است.

  • هیچ کس از خدا بى نیاز نیست. «یا أَیُّهَا النَّاسُ»  (فاطر، 15)

6. وَ لَا الظُّلُمَاتُ وَ لَا النُّورُ
تاریکى و روشنایى (نیز یکسان نیستند).

  • راه حقّ یکى بیش نیست. «النُّورُ» به صورت مفرد آمده ولى راه‏هاى انحرافى زیاد است. «الظُّلُماتُ»(فاطر، 20)

7. لِیُوَفِّیَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ یَزِیدَهُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُور
خداوند پاداش آنان را به طور کامل عطا کند و از فضل خویش به آنان بیفزاید، چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.

  • خداوند از تلاش‏ها قدردانى کرده و لغزشها را مى ‏پوشاند، ما نیز در برابر خدمات دیگران قدرشناس باشیم و از لغزش‏هاى آنان بگذریم. «إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ»(فاطر، 30)

8. إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَیْبِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
همانا خداوند به غیب آسمان‏ها و زمین آگاه است، بدون شک او به راز دل‏ها داناست.

  • کسانى که فرصت‏هاى دنیا را از دست داده و عمل صالحى انجام نداده‏ اند و در آخرت ناله مى ‏زنند که ما را از دوزخ نجات بده تا عمل صالح انجام دهیم، در سخن خود صداقت ندارند. «إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»  (فاطر، 38)

9. وَ اضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصحْابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
براى آنها اصحاب قریه را مثال بزن که فرستادگان خدا به سوى آنها آمدند.

  • در بیان داستان، عبرت‏ها مهم است، نام قریه، نژاد، زبان و تعداد افراد مهم نیست. «أَصْحابَ الْقَرْیَةِ»
  • انبیا به سراغ مردم مى ‏رفتند و منتظر نبودند تا مردم به سراغ آنان بیایند. «جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ» (  یس، 13)

10. قَالُواْ إِنَّا تَطَیَّرنَا بِکُمْ لَئن لَّمْ تَنتَهُواْ لَنَرجُمَنَّکُم وَ لَیَمَسَّنَّکُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ
گفتند: ما شما را به فال بد گرفته‏ ایم. اگر بس نکنید سنگسارتان خواهیم کرد و شما را از ما شکنجه ‏اى سخت خواهد رسید.

  • فالگیرى و فال زدن، از آداب و رسوم جاهلى است. «تَطَیَّرْنا بِکُمْ»
  • کسى که منطق ندارد به خرافات متوسّل مى ‏شود. «تَطَیَّرْنا بِکُمْ»  (یس، 18)
ترتیل جزء بیست و دوم - استاد پرهیزگار:

برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
حجم: 6.26 مگابایت

 

     

    • موافقین ۰ مخالفین ۰
    • چهارشنبه, ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۰، ۰۵:۰۲ ق.ظ

    هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی

    مختصر درباره ای از ما

    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

    دسته بندی ها

    حدیث هفته

    حدیث 122

    امام علی علیه السلام:

    مَن نامَ عَن نُصرَةِ وَلِیِّه انتَبَهَ بِوَطأَةِ عَدُوِّهِ .

    هرکس از یارى رسانى به دوستش غفلت ورزد، با گام‌هاى دشمنش، هشیار مى‌گردد .

    غرر الحکم : ح ٨٦٧٣

    بایگانی