مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

سخنران روز چهارم: حجت الاسلام رضامحمدی

دریافت
حجم: 12.4 مگابایت

شعرخوانی شاعر اهل بیت: آقای میرحسینی

دریافت
حجم: 2.97 مگابایت

  منزل سوم : تنعیم
این نام برگرفته از کوهی است به نام «ناعم» که در سمت چپ این منطقه است. روز هشتم ذی الحجه، ۱۸ شهریور ماه، ۵۹ شمسی وارد این منزل شدند وچند ساعت در ان توقف کردند
انجا با کاروان بحیربن ریسان که کالاهایی را برای تبریک آغاز حکومت یزید به شام می فرستاد. امام دستور مصادره ی کالاها را صادر کرد. بار این شتران زعفران و حلّه و لباس بود. امام به شترداران فرمود هر کس با ما بیاید کرایه و لباس او را می پردازیم و هر کس بخواهد به یمن بازگردد به اندازه ی مسیر طی شده کرایه اش را خواهیم پرداخت.
 گفته اند در این منزل عبدالله بن عمر (فرزند خلیفه ی دوم) با امام ملاقات کرد و امام را از رفتن به کوفه بر حذر داشت و به امام گفت: به خدا می سپارمت، تو در این راه کشته می شوی و سه بار ناف امام را بوسید؛ احتمال است که دیدار کننده عبدالله مطیع باشد نه عبدالله عمر، در این دیدار اشاره به طومارها و نامه های همراه امام شده است.
منزل چهارم: صفاح
 این ناحیه در دامنه کوه قرار داشت. احتمالا روز بعد یعنی نهم ذی الحجه امام به این محل وارد شده اند. (معادل ۱۹ شهریور ماه ۵۹ شمسی)
ت۹وقف امام در این محل کوتاه بوده است. امام را در این منزلگاه با سپر بر دوش دیده بودند و قبایی بر شانه. از زبان فرزدق است که:
لقیتُ الحسین بارض الصفاح            علیه الیلامق و الدّرق
۲. عبدالله بن عمروبن عاص در این محل سراپرده ای داشت. گویا فرزدق در این محله با عبدالله دیدار داشته است. ۳. برخی ملاقات فرزدق را با اباعبدالله در این منطقه دانسته اند که دقیق به نظر نمی رسد. ۴. امام در سخنانی کوتاه تسلیم خود را در برابر قضا و اراده ی الهی بیان کرد.

سخنران روز سوم: آقای دکتر قنبری

دریافت
حجم: 11.7 مگابایت

  منزل دوم : ابطح
به نظر می رسد ورود به این محل همان روز هشتم ذی الحجه (یوم الترویه) باشد. (۱۸ شهریور ۵۹ شمسی)
امام ساعتی در این منزل درنگ داشته است. این منزلگاه زمین صاف و هموار داشته که برای اتراق مناسب بود. چند درخت و چاه آب نیز در این منطقه بوده است.
در این منطقه به امام اطلاع دادند که یزیدبن ثبیط بصری به دیدنش آمده است امام برخاست تا زودتر به دیدار یزید و فرزندانش عبدالله و عبیدالله برود، یزید نیز با اشتیاق به دیدار امام رفته بود. وقتی یزید برگشت، امام را در محل خویش نشسته دید و گفت: بفضل الله و برحمة فلیفرحوا. (یونس، آیه ۵۸) یزید شادمان شد و با 2 فرزندش هم سفر امام شد. امام در حق او دعا کرد. یزید ده فرزند داشت که فقط همین دو فرزند همراه او در کربلا شرکت کردند.
 پیوستن شخص دیگر را که همراه یزیدبن ثبیط بوده نیز در این محل ذکر کرده اند. نام او را عامر گفته اند.

سخنران : استاد حامد کاشانی

 

دریافت
حجم: 12.8 مگابایت

   تعداد منازل راه را از مکه تا کربلا گوناگون نوشته اند. در برخی منازل امام درنگ کوتاهی داشته و در برخی منازل اتراق کرده است. برخی منازل متعلق به یک وادی با هم ذکر شده است. در بسیاری از کتب تاریخی، درنگ در برخی از این منازل گزارش داده شده است. این منزلگاه ها، نقطه های آباد و آبگاه های مناسب در دل بیابان بوده اند.
نخستین منزل: بستان ابن معمّر (ابن عامر) به بطن نخله نیز مشهور است. این محل متعلق به عمربن عبدالله بن معمر بوده است.
هشتم ذی الحجه سال ۶۰ هجری معادل ۱۸ شهریور ماه ۵۹ شمسی کاروان امام وارد این منزل شد. امام درنگ کوتاهی در این محل داشته است.
در این منزل فرزدق شاعر، همراه با مادرش امام را ملاقات کرد. امام و یارانش شمشیر و نیزه در دست داشتند. ابا عبدالله از فرزدق پرسید: پشت سر (کوفه) چه خبر؟
جواب داد: دل ها با توست و شمشیر ها با بنی امیه و تقدیر به دست خداست.
فرزدق پرسش هایی درباره ی مناسک حج از امام پرسید و پس از دریافت پاسخ با شتاب دور شد تا خود را به حج برساند. (برخی این ملاقات را در منازل دیگر نوشته اند که ملاقات در این منزل دقیق تر است.)

دهه اول محرم ۱۴۳۹ - ۱

سخنرانی استاد میثم علی پناه:



دریافت
حجم: 10.6 مگابایت

.مقصد کاروان کوفه بود و هسته اصلی کاروان کاملا آشنا به اهداف، برنامه ها و اندیشه های اباعبدالله ، حرکت سریع و پرشتاب،  با پرهیز از درگیری، حرکت از مسیر اصلی، سنجیده و دقیق و با مطالعه مستمر (پرسش از مسافران و بررسی دقیق راه ها و منزلگاه ها).
امام هم سفران در هر منزل هم سفراننش را از اطلاعات و اخبار آگاه می نمود، به ویژه در زمان پیوستن همراهان جدید. امام سجاد (ع) می فرماید: پدرم در همه منازل با اشاره به ماجرای حضرت یحیی، از شهادت خویش می گفت. در طول راه از مسافران کوفه و ساکنان منازل اطلاعات لازم را دریافت می کرد.
 راه چه از پیش و چه از پس ناامن بود. در پشت سر تهدید عمروبن سعید بن عاص حاکم مکه است و در پیش رو نگهبانان و عناصر اموی. شیخ مفید می گوید: «بلافاصله پس از شنیدن خبر حرکت امام حسین (ع) از قادسیه تا خفان و میان قادسیه تا قطقطانه تحت مراقبت شدید حصین بن نمیر، سالار نگهبانان کوفه قرار گرفت.»
دشمن با مراقبت از راه های اصلی و فرعی خروجی و ورودی کوفه و محاصره کامل کوفه با حدود چهار هزار نفر از ورود کاروان امام جلوگیری می کرد . دستگیری و قتل مسافران مشکوک توسط گشتی های اطلاعاتی و حفاظتی عبیدالله زیاد در دستور کار قرار داشت.

عمروبن سعید-حاکم مکه- برادرش یحیی بن سعید را برای بازگرداندن امام و همراهانش مامور کرد. این گروه راه را بر امام بستند و گفتند: ای حسین، آیا از خدا پروا نمی کنی! از جماعت بیرون می روی و در امت تفرقه می افکنی؟ امام به راه ادامه داد و درگیری با تازیانه اتفاق افتاد که یاران یحیی، شکست خوردند. امام در پاسخ یحیی که قیام امام را محکوم کرد این آیه شریفه را قرائت کرد: عمل من از آن من است و عمل شما از آن شما. شما از عملی که می کنم بیزارید و من از عمل شما.
یزید به محض اطلاع از حرکت امام، به عبیدالله زیاد نوشت: شنیده ام از مکه قصد سرزمین تو کرده است.
1.در راه نگهبانان قرار بده.
2.جاسوسان بگمار تا مسائل را اطلاع دهند.
3.همه روزه اخبار را برای من بنویس.
4.هرکس با تو جنگ کند با او بجنگ.

دوباره می رسد از ره، صدای پای محرم                       سلام ماه حسین جان و گریه های محرم

چه نفس های شریفی که می شوند در این ماه                  شبیه کعبه سیه پوش ماجرای محرم

چه سینه ها که بسوزند در مصائب ارباب                           چه اشک ها که بریزند در عزای محرم

به روی پیرهن مشکی ام نوشته ام امسال                         منم گدای حسین و منم گدای محرم

تمام سال صدای حسین حسین می آید                       از آن دلی که شود سخت مبتلای محرم

پیام فاطمه این است: شیعیان حسینم!                              سلوک روضه بگیرید پا به پای محرم

سلام روضه ی غربت، سلام حضرت مسلم                     چه حیف شد نرسیدی به ابتدای محرم

حسین می رسد و کربلاست مقصدش، اما                        امان ز کرب عظیم و غم و بلای محرم


ابتلائات زندگی بشری برای چیست؟ چرا زندگی امام رضا علیه آلاف التحیة والسلام سراسر ابتاء است؟

خداوند متعال می فرماید : " لنبلونّکم ..." شما را می آزماییم! با خوف با ترس ... اما نه همه ی انسانها ، آنهایی را که پا در رکاب ایمان گذاشته اند . چرا که گوهر انسان که متعلق به آخرت است  ساخته نمی شود مگر در این ابتلائات . اگر می خواهید به سعادت برسید گوهر وجودیتان باید تراش بخورد ...


برای دریافت فایل صوتی کلیک کنید.
حجم: 9.6 مگابایت

مختصر درباره ای از ما

مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

دسته بندی ها

حدیث هفته

حدیث 71

پیامبر اکرم (ص)

أحسَنُ النّاسِ أیمانا أحسَنُهُم خُلُقا وألطَفُهُم بِأَهلِهِ، وأنا ألطَفُکُم بِأَهلی.

نیک ایمان ترینِ مردمان ، کسى است که خوش اخلاق ترینِ آنها باشد و با خانواده اش مهربان تر باشد ، و من ، مهربان ترین شما با خانواده ام هستم .

عیون أخبار الرضا علیه السلام : ج ٢

بایگانی