مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

در دومین جلسه بهره مندی از محضر جناب حجة الاسلام والمسلمین رنجبر :

لاف عشق و گله از یار، زهی لاف دروغ                                   عشق بازان چنین ، مستحق هجرانند.

 "....چه میشود که انسان راضی شود و در مقام رضا قرار بگیرد.؟ وقتی که انسان به باور برسد. به این ایمان و اعتقاد راه پیدا کند که:

هرچه آن خسرو کند شیرین بود                              چون درخت تین که جمله تین کند....."

0102



برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
0102,روز دو شنبه در محضر حجة الاسلام و المسلمین رنجبر آموختیم که:
عترت آن قطعه های درشت مشک است در نافه آهو و پیامبر عظیم الشأن این نام را بر خانواده خود نهاد . یعنی ای مردم اگر این عترت وارد خانواده شما بشوند زندگی شما معطر می شود و اگر اینها نباشند متعفن می شوید ولو حافظ قرآن باشید. قرآن هم در کنار اینها معنی می گیرد. حالا اینکه عترت چه کسانی هستند و چه آثار و برکات و نقشی در عالم دارند ؛ می توانید نیم نگاهی به زیارت جامعه بیندازید. تمام زیارت جامعه را می توان در یک جمله خلاصه کرد:"ما خدا نیستیم اما خدایی می کنیم"



برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

عزاداران ، همانند مؤمنان دارای درجات و مراتب مختلفی هستند که هر مرتبه ، درجه و جایگاه عزادار را در نظام انسانیّت و در نزد خداوند و نیز میزان قرب او را به سیّد الشهدا (ع) نشان می دهد .

البته تمامی درجات عزاداری دارای اجر و ثواب الهی است و هر مرتبه خیر و ثوابی را نصیب عزادار می کند .

اما حذف شدن عنصر " معرفت " از عزاداری ها و محوریت مسایل عاطفی، تکیه بر ظواهر و رها کردن فلسفه و حکمت عزاداری ها و بزرگداشت ها ، و نیز تبدیل شدن گریه و سوگواری از یک ( وسیله خوب و کارآمد ) به یک ( هدف اصلی ) موجب شده که این گونه مجالس خاصیّت کارکرد اصلی خود را از دست بدهد .

متأسفانه تحریف ها، روش های ناپسند و بدعت های خطر ناکی که با فلسفه ی عزاداری و روح حماسه ی حسینی در تضاد هستند ، به وجود آمده است . یکی از دلایل عمده و اصلی این گونه روش ها ، بدعت ها و تحریف ها همان متوقف ماندن عزاداری در سطح احساسات و اتّکای محض به گریه و عواطف است . در چنین حالتی گریه کردن و گریاندن – و نه چیز دیگر – انگیزه اصلی عزاداری است و جنبه های حماسی و معرفتی یا اصلاً سهمی ندارند و یا سهمی بسیار ناچیز دارند . زیرا در این حالت بیشتر تشریح چگونگی حادثه ی عاشورا اهمیّت دارد ، نه درس ها و پیام های آن .

بدیهی است که وقتی گریه کردن و گریاندن علت و هدف اصلی عزاداری شد ، شیطان و نفس وسوسه گر در دروغ پردازی و تحریف و نیز اختراع حرکات، روش ها و اشعار نا پسند و غیر منطقی با حقیقت دین و قیام امام حسین (ع) تأثیر گذار هستند .

در این حال بعد عاطفی ، گریه و سوگواری جای حماسه ، عمل و معرفت را گرفته است ، لذا هیچ خطری از این مجالس ، دشمنان امام حسین(ع) و امام زمان (ع) را تهدید نمی کند . به همین علت در طول تاریخ ، طاغوت ها و ستمگران نه تنها از این مجالس ترس نداشتند ، بلکه خود نیز برپایی چنین مجالسی اقدام می کردند تا با عوام فریبی ، باطن زشت و ظلم های خود را در پشت صورت مقدس عزاداری سالار شهیدان بپوشانند .

به جز این دو گروه یعنی دوستان و شیعیان نادان و حاکمان ظالم و مدعی محبت اهل بیت (ع) ، دسته ی سومی نیز از این گونه مجالس کم خاصیّت و تحریف شده سود می برند ، و آن گروه کفار و مستکبرین هستند که از مجالس عزارای حقیقی و بصیرت عزاداران حقیقی ، ضربه های مهلک و کوبنده ای خوردند .

چنین دشمنی با توطئه و دسیسه های مختلف و صرف هزینه های هنگفت سعی در تغییر مسیر عزاداری ها و بزرگ کردن بعد سوگواری و عاطفیِ آن و از بین بردن بعد معرفتی و حماسیِ آن کرده و می کند .

اساساً آنچه عزادار را از مرتبه ی احساسات که مرتبه ی « مشترک » بین مسلمین و غیر مسلمین است ، بالاتر می برد و در گروه عزاداران و شیعیان حقیقی معصومین (ع) وارد می سازد ، صفای باطن و بالا رفتن میزان محبت و معرفت او نسبت به حقایق جهان است .

عزادار در این مرحله با تجلّیات گوناگونی از عظمت امام حسین (ع) و خاندان و اصحابش آشنا می شود . در این حال احساس می کند که ماندن در مرتبه ی سوم او را اشباع و راضی نمی کند و به همین خاطر در این مرتبه عطش و ظرفیّت بیشتری برای درک عظمت محمد و آل محمد (ع ) در خود احساس می کند ، که دیگر توجیه ها و توضیح های مداحان و بعضی گویندگان و نویسندگان که خود نیز در مرحله سوم قرار دارند ، روح تشنه ی او را سیراب و قانع نمی کند ، چرا که آنها به اندازه فهم خود از امام حسین (ع) و سایر معصومین (ع) می گویند و می خوانند ولی عزادار به خوبی و به درستی احساس می کند که حقیقت ، بالاتر از چیزی است که آنها می گویند . در این حال تلاش او برای رسیدن به معرفت جدید و عمق بیشتر آغاز می شود و برای برطرف کردن عطش خود به معرفت جدید و رفع مجهولاتش حرکت می کند .

ادامه دارد....


در اولین روز عزای سالار شهیدان آقا ابا عد الله الحسین علیه السلام، آقای دکتر قنبری قسم کوتاهی از وقایع محرم سال 63 را عنوان نمودند:,0101


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
در آخرین روز ماه صفر و در ماتم عزای شاه خراسان از سخنان حجةالاسلام و المسلمین سید کاظم طباطبایی پیرامون امامت امام رضا بهره برده وبا ذکر مصیبت اهل بیت اقامه عزا نمودیم.


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
در دومین روز عزاداری آخر ماه صفر پس از عزاداری و قرائت زیارت حضرت رسول از راه بعید در محضر استاد حجةالاسلام والمسلمین پناهیان به این نکته اشاره شدکه:
مردم بدانند؛ در دنیا اصل بر زجر کشیدن است .
                در دین اصل بر قربانی دادن است.


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید .

امروز در ماتم عزای خاتم الانبیاء حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه) و غریب مدینه امام حسن مجتبی (علیه السلام) مجلس عزاداری برگزار گردید . در این مراسم پس از قرائت قرآن و زیارت عاشورا در محضر جناب حجة الاسلام مهدی طائب ؛ از بیانات ایشان پیرامون چگونگی حوادث پس از رحلت رسول اکرم استفاده نمودند ....

جهت استفاده علاقمندان صوت کامل این جلسه در سایت قرار داده شد .

"هزینه استماع این مراسم هدیه یک شاخه گل صلوات نثار پیامبر اعظم و سبط اکبر ایشان"


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید .
همه ساله بیستم صفر، سفره دل حسینی ها گشوده ودر حسینیه ها باز می شودو مشکهای پر اشک سقا به دنبال جانهای تشنه تازه از اسارت برگشته می گردد تا سیرابشان کند. این روز بزرگ معروف به اربعین است .اربعین یا چهلم در تاریخ شیعه فقط یک بار اتفاق افتاد و آن بازگشت اسرا از شام بود که مصادف شد با حضور صحابی بزرگ، جابربن عبدا ...انصاری بر مزار سالار شهیدان .این تقارن در اربعین واقعه عاشورا واقع شد و از آن پس جابر، اولین زائر امام حسین(ع)نام گرفت و زیارت اربعین هم به او تعلیم داده شد.
به همین مناسبت دوشنبه 92/10/2  - ساعت  7:30 با نوای حاج رضا بکائی به قرائت زیارت اربعین می نشینیم .انشاءالله  حضور شما عزیزان تسلی ده دل نازنین حضرت بقیة الله الاعظم (عج) باشد.

امام حسین(ع ) و اربعین

اربعین امام حسین(ع )گرچه به نام ایشان است، اما در حقیقت به اسرا و دسترنج ایشان تعلق دارد .
ادامه مطلب

در محضر استاد فلاح زاده و رفع ابهام از بعضی از نقلهای تاریخی با استناد به مقاتل معتبر و احکام فقهی آنها از قبیل : نیمه کاره رها کردن حج توسط امام حسین (ع) ، قمه زدن ، دادن صدقه مستحب به سادات و کفن کردن شهدای کربلا....




برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.

            سلام بر حسین بن علی (علیه السلام) و زینب کبری (سلام الله علیها)

اینجا نگاه مضطر زینب طبیعی است                     از حال رفتن مادر زینب طبیعی است

اینجا غروب روز دهم ، دشت کربلاست                      معجر کشیدن از سر زینب طبیعی است

امام زمان (عج) منتقم خون حسین(علیه السلام)

ابوطاهر محمد بن حسین برسی در کتاب خود (معالم الدین) ؛ از امام صادق(ع) روایت می کند: آنگاه که آن مصیبت ها بر امام حسین(ع) وارد شد ملائکه ضجه ای زده و گفتند : پروردگارا این حسین(ع) برگزیده تو و پسر برگزیده تو علی(ع) و فرزند دختر پیامبر توست که چنین شهید شده در این هنگام خداوند متعال سایه قائم آل محمد (ص) را به آنها نشان داده و فرمود: به وسیله او اننتقام حسین(ع) را خواهم گرفت. راوی می گوید: هنگامی که امام حسین(ع) به شهادت رسید گرد و غباری سیاه رنگ و ظلمانی به شدت آسمان را فراگرفت و باد سرخی شروع به وزیدن کرد و اوضاع به گونه ای شد که چشم چشم را نمی دید به طوری که مردم گمان کردند عذاب الهی بر آنان نازل شده بنابراین مدتی مکث کرده و حرکتی نکردند تا اینکه گردوغبار فرو نشست.

منبع: لهوف سید بن طاووس ،ترجمه محمد اسکندری

ببینید جزو کدام دسته در کربلا هستید؟                                          بخش پایانی

در تاریخ عده توابین چند برابر عده ی شهدای کربلاست . شهدای کربلا همه در یک روز کشته شدند توابین نیز همه در یک روز کشته شدند. اما اثری که توابین در تاریخ گذاشتند یک هزارم اثری که شهدای کربلا گذاشتند نیست به خاطر این که در وقت خود نیامدند. کار را در لحظه ی خود انجام ندادند دیر تصمیم گرفتند و دیر تشخیص دادند. چرا مسلم بن عقیل را با این که می دانستید نماینده ی امام است تنها گذاشتید؟ آمده بود و با او بیعت هم کرده بودید. قبولش هم داشتید.

ادامه مطلب

مختصر درباره ای از ما

مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

دسته بندی ها

حدیث هفته

حدیث 71

پیامبر اکرم (ص)

أحسَنُ النّاسِ أیمانا أحسَنُهُم خُلُقا وألطَفُهُم بِأَهلِهِ، وأنا ألطَفُکُم بِأَهلی.

نیک ایمان ترینِ مردمان ، کسى است که خوش اخلاق ترینِ آنها باشد و با خانواده اش مهربان تر باشد ، و من ، مهربان ترین شما با خانواده ام هستم .

عیون أخبار الرضا علیه السلام : ج ٢

بایگانی