مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

روز سه شنبه 93/2/2 جشن باشکوهی به مناسبت میلاد با سعادت حضرت زهرا ( سلام الله علیها) و بزرگداشت مقام زن با شرکت انبوهی از دوستداران اهل بیت برگزار گردید. در این مراسم از مادر شهید احمدی روشن و قرآن پژوهان حافظ قرآن تجلیل به عمل آمد . در این مراسم پس از مداحی و مولودی خوانی مدعوین به  استماع بیانات استاد گرانقدر حجة الاسلام و المسلمین عالی پرداختند.حجة الاسلام و المسلمین عالی در قسمتی از بیانات خود فرمودند:

.... پیغمبر(ص) هنگامی که در معراج بودند نور اولیه ی حضرت زهرا(س) را دریا فت کردند وقتی ایشان به درخت طوبی رسیدند ، آنجا جبرئیل سیبی را به پیامبر(ص) تعارف کردند که پیامبر(ص) فرمودند وقتی آن سیب را باز کردم و شکافتم نوری از آن سیب ساطع شد که خود پیغمبر اکرم(ص) تعجب کردند که این نور چیست؟ جبرئیل عرض کرد این نور همان کسی است که در زمین نامش "فاطمه" است در آسمان نامش "منصوره" ست پیغمبر(ص) می فرمایند من این نور را خوردم و تبدیل شد به نور مقدس "فاطمه (س)"!

اسامی اهل بیت (ع) مأموریت های آن ها را بیان می کند. مأموریت حضرت زهرا(س) روی زمین فاطمه بودن است. یعنی آن دری که شیطان به روی انسان باز می کند که به جهنم برود را فاطمه (س) می بندد. مأموریت فاطمه در عالم بالا " منصوره" بودن است که خداوند متعال او را نصرت می کند در شفاعت گسترده....

0001 copy

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

[table]

 08,جشن میلاد حضرت زهرا(سلام الله علیها) با سخنرانی

حجت الاسلام و المسلمین عالی و با حضور خانواده شهدای هسته ای

در روز سه شنبه دوم اردیبهشت ماه برگزار خواهد شد .

 این مراسم ساعت 9/30 صبح با حضور قرآن پژوهان و علاقمندان آغاز خواهد شد.

[table]

 

گل در میان آتش غمها نشست و بعد
گلبرگهای نازکش از هم گسست و بعد
یک تازیانه پیکر گل را هدف گرفت
شلاق،شد طناب شقایق پرست و بعد
شد طوق و دور گردن یک باغبان تنید
ظرف بلور غیرت مردی شکست و بعد
با داس تشنه بر شکم یاسمن زدند
طوری که غنچه از وسط ساقه جست و بعد
طوفان ضربه های لگد ناگهان زد و
راه نفس به یاس کمر بسته، بست و بعد
عمر بهارگونه آن گل تمام شد
بگرفت باغبان ثمرش روی دست و بعد
بردش که در میان زمین مخفی اش کند
اما به زیر هجمه غمها شکست و بعد
گفت ای عزیز گل کفنم، یاسمن بمان
بنگر مرا که در محنم، یاسمن بمان               

آن خانه نمی‌دانم آن شب به چه قدرتى بر پاى ایستاده بود، آن مدینه چه مدینه‌اى بود که چنین مصیبتى را تاب آورد و در هم نشکست، آن چه قبرستانى بود که سرچشمه عصمت را در خویش فرو برد و دم بر نیاورد، آن چه خاکى بود که به خود جرأت داد، فاطمه را از على جدا کند؟ ...


دوباره ماندن زهرا بعید تر شده بود                      که درد پهلوی مادر شدیدتر شده بود

دلیل های کبودش جدیدتر شده بود                      در این میانه حسن نا امیدتر شده بود

در سوگ بانوی آب، فاطمه زهرا(س(

غم تنهایی، پهن شده بود در همه لحظه ها.

نیمه شبهای تاریک، پر بود از دین فروشان.

رسم رسالت، از یادها می گریخت.

فاطمه بود و فاطمه بود و علی.

یک جهان تازه پردرد، بعد از رحلت پدر، دم از شعور می زد.

و گاهی آنان که کشکول پارسایی به دست داشتند،

غم فاطمه را نمی فهمیدند.

آن عشق ناب محمد(ص)، فاطمه بریده از آتش؛

کنون هر روز با علی در دل هزار خطبه از جور زمان می خواند.

فاطمه بود و غم جانکاه رحلت پدر

و درد باورنکردنی جفای مردم

بشارت پدر، نزدیک است که به وقوع بپیوندند.

می اندیشد به تنهایی علی، به شهید کربلا، به مظلومیت حسن و رنج بی نهایت زینب. طلوع خورشیدی عظیم، از روزنه سقف خانه، بشارت بهشت را برایش به ارمغان می آورد

ادامه مطلب

مختصر درباره ای از ما

مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

دسته بندی ها

حدیث هفته

حدیث 74

امام حسین علیه السلام :

إذا وَرَدَت عَلَى العاقِلِ لَمَّةٌ ، قَمَعَ الحُزنَ بِالحَزمِ، وقَرَعَ العَقلَ لِلاِحتِیالِ .

چون پیشامد سختى بر عاقل در رسد، غم را با دوراندیشى مى رانَد و درگاه عقل را براى چاره جویى مى‌کوبد .

نزهة الناظر : ص ۸۴ ح ۱۳

 

بایگانی