مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

در نهج البلاغه دو نامه با عنوان وصیت امیرالمؤمنین علیه السلام هست یکی نامه 31 که خطاب به امام مجتبی است و دیگری نامه 47 که به امام حسن و امام حسین نوشته شده است. وقتی طبیب از بهبودی حضرت قطع امید کرد و به ایشان اعلام کرد که بهبودی حاصل نخواهد شد، حضرت حسنین علیهما السلام را فرا می خواند تا به ایشان وصیت کند. در این نامه حضرت دغدغه هایش را بیان می کند. آدرس درست راهیابی به سعادت این نامه است . همانگونه که در آیات انتهایی سوره فرقان اوصاف عباد الرحمان بیان گردیده است :
درس سی و دوم ، نامه 47 :


برای دریافت فایل صوتی کلیک کنید.
حجم: 15.6 مگابایت
  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • چهارشنبه, ۱۵ دی ۱۳۹۵، ۱۰:۴۲ ق.ظ

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

دسته بندی ها

حدیث هفته

امید پاداش و ترس از کیفر

امام علی علیه ‏السلام:

اِبتَذِل نَفسَکَ فیمَا افتَرَضَ اللّهُ عَلَیکَ، راجِیا ثَوابَهُ ومُتَخَوِّفا عِقابَهُ.

نفس خویش را در راه آنچه خدا بر تو فرض کرده است، به امید پاداش و ترس از کیفر او، به تسلیم و خضوع وا دار.

نهج البلاغة، نامه 59