مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

در باب نام‌های مبارک پیامبر از جنبه‌های مختلف سخن گفته شده است. برخی، چهارصد اسم برای پیامبر- با توجه به آیات - شمرده‌اند(1) که از آن میان دو اسم مبارک احمد و محمد(ص) است. اسم احمد در قرآن یک بار ذکر شده است، آن جا که سخن حضرت عیسى(ع) را خطاب به بنی اسرائیل می‌خوانیم :
«و مبشّراً برسولٍ مِن بعدی اسمه أحمد؛(2) به فرستاده‌ای که پس از من می‌آید و نام او احمد است بشارتگرم».
به لحاظ ادبی دلیل اینکه حضرت به اسم احمد و محمد خوانده شده است «بنابرآنچه علامه مجلسی از نحوی معروف سیبویه نقل کرده است» این است که :
احمد بر وزن افعل و الف آن برای تفضیل است که دلالت بر فضیلت حضرت بر سایر انبیا می‌کند.
محمد بر وزن مفعّل و تشدید آن برای مبالغه است که دلالت می‌کند بر این که حضرت از سایر انبیا ستوده تر بوده است. اما به لحاظ روایی، در حدیثی نقل شده که وقتی از رسول خدا(ص) سبب نامگذاری او را پرسیدند، حضرت در پاسخ فرمود: «أمّا محمّد فإنّی محمود فی الأرض و أمّا أحمد فإنّی محمود فی السماء».(3)
از امام باقر(ع) نقل شده است : به جهت کردار پسندیده پیامبر، خداوند از او در کتاب‌های انبیای پیشین به احمد یاد کرده است. به جهت آن که خدا و فرشتگان و تمام انبیا و فرستادگان و همة امت‌های انبیا حضرت را ستایش می‌کنند و بر او درود می‌فرستند، خداوند او را محمد نامیده است».(4)
سرّ نامگذاری پیامبر(ص) به احمد و محمد از دید عرفانی امام خمینی این است که اسم محمدی او ناظر به جنبة مُلکی و اسم احمدی او ناظر به جنبة ملکوتی ایشان است.

"نثار مقام شامخ حضرت رسول صلوات"

1. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج 1، ص 195، نشر دار الاضواء، بیروت 1412ق؛ خرم شاهی ، دانش نامه قرآن ، ذیل کلمه ""احمد""
2. صف (61) آیه 6.
3.صدوق، امالی، ص159.
4.محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 9، ص 294.
  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • جمعه, ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۴، ۰۹:۲۴ ق.ظ

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

دسته بندی ها

حدیث هفته

حدیث پنجاه و چهارم

امام علی علیه السلام

کَفاکَ مُؤَدِّبا لِنَفسِکَ تَجَنُّبُ ما کَرِهتَهُ مِن غَیرِکَ؛

دورى کردن از آنچه از دیگران ناخوش می‌دارى، بهترین ادب‌آموز توست.

غرر الحکم: ح ۷۰۷۷