مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

  • سال 1400 مبارک

  • آغاز ماه رمضان

    تلاوت قرآن کریم - جزء هشتم

    نکاتی پیرامون جزء هشتم - خانم قربانی:

     

     

    نکاتی از آیات جزء هشتم:

     
    . وَ لَقَدْ مَکَّنَّاکُمْ فِى الْأَرْضِ وَ جَعَلْنَا لَکُمْ فِیهَا مَعَایِشَ قَلِیلًا مَّا تَشْکُرُونَ

    در زمین جایگاهتان دادیم و راه‏ هاى معیشتتان را در آن قرار دادیم. و چه اندک سپاس مى ‏گزارید.

    • یادآورى و توجّه به نعمت‏هاى الهى، زمینه‏ى شکوفایى معرفت و محبّت و تسلیم خدا شدن است. «وَ لَقَدْ مَکَّنَّاکُمْ»( أعراف، 10)

    2. قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا یَکُونُ لَکَ أَن تَتَکَبَّرَ فِیهَا فَاخْرُجْ إِنَّکَ مِنَ الصَّاغِرِینَ

    گفت: از این مقام فرو شو. تو را چه رسد که در آن گردنکشى کنى؟ بیرون رو که تو از خوارشدگانى.

    • نه علم و شناخت شیطان به خدا، نجات‏بخش است و نه عبادت‏هاى طولانى او، بلکه راه نجات، تسلیم خدا بودن است. «تَتَکَبَّرَ فِیها فَاخْرُجْ» (أعراف، 13)

    3.قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَ إِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخَاسرِینَ

    گفتند: اى پروردگارما، به خود ستم کردیم واگر ما را نیامرزى و بر ما رحمت نیاورى از زیان‏دیدگان خواهیم بود.

    • هر گونه خلافى، ظلم به خویش است، چون مخالفت با فرمان خدا مخالفت با تکامل و سعادت واقعى خود است. «ظَلَمْنا أَنْفُسَنا»                                                
    • از آداب دعا و استغفار، ابتدا اعتراف به گناه است. «قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا»( أعراف، 23)

    4. وَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَیْهِ ءَابَاءَنَا وَ اللَّهُ أَمَرَنَا بِهِا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    چون کار زشتى کنند، گویند: پدران خود را نیز چنین یافته ‏ایم و خدا ما را بدان فرمان داده است. بگو: خدا به زشتکارى فرمان نمى‏ دهد. چرا چیزهایى به خدا نسبت مى ‏دهید که نمى ‏دانید؟

    • توجیه گناه، بزرگ‏تر از خود گناه و نشانه‏ ى سلطه و نفوذ شیطان است. «أَوْلِیاءَ لِلَّذِینَ» ... «قالُوا وَجَدْنا عَلَیْها آباءَنا» چه توجیه اجتماعى (نیاکان) و چه توجیه مذهبى (امر خدا به زشتى ‏ها).(أعراف، 28)

    5. یَابَنِى ءَادَمَ خُذُواْ زِینَتَکُم ‏عِندَ کُلِّ‏ مَسْجِدٍ وَ کُلُواْ وَ اشْرَبُواْ وَلَاتُسْرِفُواْ إِنَّهُ لَایُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ

    اى فرزندان آدم، به هنگام هر عبادت لباس خود بپوشید. و نیز بخورید و بیاشامید ولى اسراف مکنید، که خدا اسرافکاران را دوست نمى‏ دارد.

    • بهترین و زیباترین لباس، براى بهترین مکان است. «خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ»
    • اوّل نماز، آنگاه غذا.«عِنْدَکُلِّ مَسْجِدٍ وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا» اوّل توجّه به روح و معنویّت، آنگاه توجّه به جسم (أعراف، 31)

    6.وَ لِکُلِّ ‏أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لَا یَسْتَقْدِمُونَ

    هر امتى را مدت عمرى است. چون اجلشان فراز آید، یک ساعت پیش و پس نشوند.

    •   فرصت و امکاناتى که در دست ماست، رفتنى است، پس تا حدّ توان، صحیح‏ترین استفاده را بکنیم. «لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ»( أعراف، 34)

    7 .وَ نَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ رِجَالًا یَعْرِفُونَهُم بِسِیمَاهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنَى عَنکُمْ جَمْعُکُم وَ مَا کُنتُمْ تَسْتَکْبِرُونَ

    ساکنان اعراف مردانى را که از نشانیشان مى‏شناسند آواز دهند و گویند: آن خواسته که گرد آورده بودید و آن همه سرکشى که داشتید شما را فایده‏اى نبخشید.

    • مال، قدرت، دوستان و طرفداران، عامل نجات نیستند. «ما أَغْنى‏ عَنْکُمْ جَمْعُکُمْ» (أعراف، 48)

    8 . اُدْعُواْ رَبَّکُمْ تَضَرُّعًا وَ خُفْیَةً إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ

    پروردگارتان را با تضرع و در نهان بخوانید، زیرا او متجاوزان سرکش را دوست ندارد.

    • دعا وقتى مؤثّر است که خالصانه و همراه با تضرّع باشد. «تَضَرُّعاً وَ خُفْیَه»              
    • دعا نکردن، دعاى بى‏تضرّع و دعاى ریایى، از نمونه‏هاى سرکشى و تجاوز است. «الْمُعْتَدِینَ»( أعراف، 55)

    9 . أَ وَ عَجِبْتُمْ أَن جَاءَکُم ذِکْرٌ مِّن رَّبِّکُم عَلَى‏ رَجُلٍ مِّنکُم‏ لِیُنذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُواْ وَ لَعَلَّکُم‏ تُرْحَمُونَ

    آیا از اینکه بر مردى از خودتان از جانب پروردگارتان وحى نازل شده است تا شما را بترساند و پرهیزگارى کنید و کارى کند که مورد رحمت قرار گیرید، به شگفت آمده ‏اید؟

    • گاهى حجاب معاصرت و هم‏دوره بودن، مانع پذیرش حقّ و منطق صحیح اوست. «أَ وَ عَجِبْتُمْ» قوم نوح مى‏گفتند: چرا او پیامبر باشد و به او وحى برسد و به ما نرسد؟ او که همانند ماست و با ما تفاوتى ندارد! (أعراف، 63)

    10. وَ اذْکُرُواْ إِذْ جَعَلَکُم خُلَفَاءَ مِن بَعْدِ عَادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِى الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورًا وَ تَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُیُوتًا فَاذْکُرُواْ ءَالَاءَ اللَّهِ وَ لَا تَعْثَوْاْ فِى الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ

    به یاد آرید آن زمان را که شما را جانشینان قوم عاد کرد و در این زمین جاى داد تا بر روى خاکش قصرها برافرازید و در کوهستانهایش خانه‏هایى بکنید. نعمتهاى خدا را یاد کنید و در زمین تبهکارى و فساد مکنید.

    • مسکن، از نعمت‏هاى ویژه الهى است. «قُصُوراً» ... «بُیُوتاً» ... «آلاءَ اللَّهِ »    
    • رفاه، مسکن و قصر، اگر از یاد خدا جدا باشد زمینه‏ى فساد مى‏شود. «قُصُوراً» ... «بُیُوتاً» ... «مُفْسِدِینَ» (أعراف، 74)

    ترتیل جزء هشتم - استاد پرهیزگار:

     

    برای دریافت فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
    حجم: 6.22 مگابایت

    تلاوت قرآن کریم - جزء هفتم

    نکاتی پیرامون جزء هفتم - خانم قربانی:


    برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید
    حجم: 4.77 مگابایت


    نکاتی از آیات جزء هفتم:

     

    1. یَأَیُّها الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تحُرِّمُواْ طَیِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَکُمْ وَ لَا تَعْتَدُواْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِین

    اى کسانى که ایمان آورده ‏اید، چیزهاى پاکیزه ‏اى را که خدا بر شما حلال کرده است حرام مکنید و از حد درمگذرید که خدا تجاوزکنندگان از حد را دوست ندارد.

    • اهل ایمان باید از چیزهاى پاکیزه و طیّبات استفاده کنند. «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا»
    • خوردنى ‏ها، پوشیدنى ‏ها و لذایذ حلال، براى انسان آفریده شده است. «لَکُم»( مائده، 87)

    2. قُل لَّا یَسْتَوِى الْخَبِیثُ وَ الطَّیِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَکَ کَثرَةُ الْخَبِیثِ فَاتَّقُواْ اللَّهَ یَا أُوْلىِ الْأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُون

    بگو: ناپاک و پاک برابر نیستند، هر چند فراوانى ناپاک تو را به اعجاب افکند. پس اى خردمندان، از خداى بترسید، باشد که رستگار گردید.

    • منطقِ «خواهى نشوى رسوا، همرنگ جماعت شو» قرآنى نیست. «وَ لَوْ أَعْجَبَکَ کَثْرَةُ الْخَبِیثِ» (مائده، 100)

    3. وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوَارِیِّنَ أَنْ ءَامِنُواْ بِى وَ بِرَسُولِى قَالُواْ ءَامَنَّا وَ اشهْدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

    و به حواریان وحى کردم: به من و به پیامبر من ایمان بیاورید. گفتند: ایمان آوردیم، گواه باش که ما تسلیم هستیم.

    • گاهى خداوند به دل‏هاى آماده الهام مى ‏کند. «أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوارِیِّینَ»                 
    • ایمان به خدا، از ایمان به رسول جدا نیست. «آمِنُوا بِی وَ بِرَسُولِی»(مائده، 111)

    4. قُلْ سِیرُواْ فىِ الْأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ کَیْفَ کاَنَ عَاقِبَةُ الْمُکَذِّبِین

    بگو: در روى زمین بگردید و بنگرید که پایان کار تکذیب‏ کنندگان چگونه بوده است.

    • سفرهاى علمى و آموزنده و عبرت‏آور، ستوده و نیکوست. «سِیرُوا» ... «ثُمَّ انْظُرُوا» (أنعام، 11)

    5. مَّن یُصْرَفْ عَنْهُ یَوْمَئذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَ ذَالِکَ الْفَوْزُ الْمُبِین
    در آن روز، عذاب را از هر که بگردانند مورد رحمت خدا واقع شده است، و این کامیابى آشکارى است.

    •   تسلیم خدا شدن، زمینه‏ى دریافت رحمت الهى است. «إِنِّی أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ»، «مَنْ یُصْرَفْ عَنْهُ» ... «فَقَدْ رَحِمَهُ»(أنعام، 16)

    6. وَ یَوْمَ نَحشُرُهُمْ جَمِیعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِینَ أَشْرَکُواْ أَیْنَ شُرَکاَؤُکُمُ الَّذِینَ کُنتُمْ تَزْعُمُونَ

    روزى همه را گرد آوریم، سپس به آنها که شرک آورده ‏اند بگوییم: آن کسان که مى ‏پنداشتید که شریکان خدایند اکنون کجایند؟

    •   قبل از هر عقیده و عشق و پرستشى، آماده‏ى پاسخگویى در روز قیامت باشیم.  «وَ یَوْمَ نَحْشُرُهُمْ» ... «أَیْنَ شُرَکاؤُکُمُ»(أنعام، 22)

    7. وَ مَا الْحَیَوةُ الدُّنْیَا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الاَخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَ فَلَا تَعْقِلُونَ

    و زندگى دنیا چیزى جز بازیچه و لهو نیست و پرهیزگاران را سراى آخرت بهتر است. آیا به عقل نمى ‏یابید.

    • راه نجات از حسرت آخرت، فکر و تعقّل است. «یا حَسْرَتَنا» ... «أَ فَلا تَعْقِلُونَ»(أنعام، 32)

    8. بلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِن شَاءَ وَ تَنسَوْنَ مَا تُشرکُون

    نه، تنها او را مى ‏خوانید و اگر بخواهد آن رنجى را که خدا را به خاطر آن مى ‏خوانید از میان مى ‏برد و شما شریکى را که براى او ساخته ‏اید از یاد مى ‏برید.

    • دعاى خالصانه، همراه استجابت است. «بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ» (أنعام، 41)

    9. لِکُلِّ‏ نَبَإٍ مُّسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُون

    به زودى خواهید دانست که براى هر خبرى زمانى معین است.

    • گرچه مجبور به ایمان ‏آوردن نیستید، ولى فکر عاقبت و فرجام کار خودتان باشید. «وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ» 
    •   زود قضاوت نکنید و مهلت دادن ‏هاى الهى را نشانه‏ى غفلت خدا از خودتان نپندارید. «سَوْفَ تَعْلَمُونَ»( أنعام،67)

    10. وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لِأَبِیهِ ءَازَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً إِنىّ‏ أَرَاکَ وَ قَوْمَکَ فىِ ضَلَالٍ مُّبِینٍ

    و ابراهیم پدرش آزر را گفت: آیا بتان را به خدایى مى‏گیرى؟ تو و قومت را به آشکارا در گمراهى مى ‏بینم.

    • خویشاوندى، مانع نهى از منکر نیست. «إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ لِأَبِیهِ ...»
    • ملاک در برخورد، حقّ است نه سنّ و سال. «قالَ إِبْراهِیمُ لِأَبِیهِ» (حضرت ابراهیم به عموى خود که سن بیشتر داشته، آشکارا حقّ را بیان کرده و هشدار داده است.)(أنعام، 74)

    ترتیل جزء پنجم - استاد پرهیزگار:


    برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید
    حجم: 6.61 مگابایت

    تلاوت قرآن کریم - جزء ششم

    نکاتی پیرامون جزء ششم - خانم قربانی:


    برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید
    حجم: 4.6 مگابایت

    نکاتی از آیات جزء ششم:

    1. وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لهَم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیم

    خدا به کسانى که ایمان آورده ‏اند و کارهاى نیکو کرده ‏اند، وعده آمرزش و مزدى بزرگ داده است.

    توجّه به عاقبت کارها، در تصمیم‏هاى انسان نقش مهمى دارد. «أَجْرٌ عَظِیمٌ» (مائده، 9)

    2.یَهْدِى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ یَهْدِیهِمْ إِلىَ‏ صرِاطٍ مُّسْتَقِیم

    تا خدا بدان (کتاب) هر کس را که در پى خشنودى اوست به راه ‏هاى سلامت هدایت کند و به فرمان خود از تاریکى به روشناییشان ببرد و آنان را به راه راست هدایت کند.

    انسان، خود زمینه ‏ساز هدایت خویش است. «یَهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ»

    بشر در سایه قرآن، به همزیستى و صفا در زندگى مى ‏رسد. «سُبُلَ السَّلامِ»(مائده، 16)

    3. وَ إِذْ قَالَ مُوسىَ‏ لِقَوْمِهِ یَقَوْمِ اذْکُرُواْ نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ جَعَلَ فِیکُمْ أَنبِیَاءَ وَ جَعَلَکُم مُّلُوکاً وَ ءَاتَاکُم مَّا لَمْ یُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِینَ
    و موسى به قوم خود گفت: اى قوم من، نعمتى را که خدا بر شما ارزانى داشته است یاد کنید، که از میان شما پیامبران پدید آورد و شما را صاحبان اختیار خویش گردانید و به شما چیزهایى عنایت کرد که به هیچ یک از مردم جهان عنایت نکرده است.

    براى دعوت مردم، باید از اهرم عاطفه استفاده کرد. «یا قَوْمِ»(مائده، 20)

    4.یَا قَوْمِ ادْخُلُواْ الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتىِ کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ وَ لَا تَرْتَدُّواْ عَلَى أَدْبَارِکمُ‏ فَتَنقَلِبُواْ خَاسِرِین

    اى قوم من، به زمین مقدسى که خدا برایتان مقرر کرده است داخل شوید و بازپس ‏مگردید که زیان دیده باز مى‏ گردید.

    رابطه‏ى رهبر و مردم، باید عمیق و عاطفى باشد. «یا قَوْمِ»

    همه جاى زمین یکسان نیست، برخى جاها قداست دارد. «الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ»(مائده، 21)

    5. لَئنِ بَسَطتَ إِلِىَّ‏ یَدَکَ لِتَقْتُلَنىِ مَا أَنَا بِبَاسِطٍ یَدِىَ إِلَیْکَ لِأَقْتُلَکَ إِنىّ‏ أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَلَمِین.
    اگر تو بر من دست گشایى و مرا بکشى، من بر تو دست نگشایم که تو را بکشم. من از خدا که پروردگار جهانیان است مى ‏ترسم.

    در برخورد با حسود، آرام سخن بگوییم و آتش حسد را با نرمش در گفتار، خاموش کنیم. «ما أَنَا بِباسِطٍ ...»(مائده، 28)

    6. إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَوةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَوةَ وَ هُمْ رَاکِعُونَ

    جز این نیست که ولىّ شما خداست و رسول او و مؤمنانى که نماز مى‏ خوانند و هم چنان که در رکوعند انفاق مى ‏کنند.

    کارهاى جزئى (مثل انفاق انگشتر) نماز را باطل نمى‏ کند. «یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ»

    براى توجّه به محرومان، نماز هم مانع نیست. «یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ» (آرى، فقیر نباید از جمع مسلمانان دست خالى برگردد. (مائده، 55)

    7 .وَ إِذَا نَادَیْتُمْ إِلىَ الصَّلَوةِ اتخَّذُوهَا هُزُوًا وَ لَعِبًا ذَالِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا یَعْقِلُون

    و چون بانگ نماز کنید آن را به مسخره و بازیچه گیرند، زیرا مردمى هستند که نمى ‏اندیشند.

    از رابطه و دوستى با کسانى که اذان (و شعائر دینى) را مسخره مى ‏کنند بپرهیزید.«لا تَتَّخِذُوا» ... «وَ إِذا نادَیْتُمْ ...»(مائده، 58)

    8. وَ إِذَا جَاءُوکُمْ قَالُواْ ءَامَنَّا وَ قَد دَّخَلُواْ بِالْکُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُواْ بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا کاَنُواْ یَکْتُمُون
    و چون نزد شما آمدند، گفتند که ایمان آوردیم و حال آن که با کفر داخل شدند و با کفر خارج گشتند، و خدا به آنچه پنهان مى ‏دارند آگاه‏تر است.

    خداوند، از خود انسان‏ها هم به ضمیرشان آگاه‏تر است. «اللَّهُ أَعْلَمُ» (مائده، 61)

    9 .وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتَابِ ءَامَنُواْ وَ اتَّقَوْاْ لَکَفَّرْنَا عَنهْمْ سَیِّئاتهِمْ وَ لَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِیم

    اگر اهل کتاب ایمان بیاورند و پرهیزگارى کنند، گناهانشان را خواهیم زدود و آنها را به بهشتهاى پرنعمت داخل خواهیم کرد.

    براى دریافت الطاف الهى، باید ابتدا از گناهان پاک شد. «لَکَفَّرْنا»، «أَدْخِلْنا»

    خداوند، علاوه بر عفو، لطف هم دارد. «لَکَفَّرْنا»، «أَدْخِلْنا»( مائده، 65)

    10. إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ الَّذِینَ هَادُواْ وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصَارَى‏ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الاَخِرِ وَ عَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لَا هُمْ یحَزَنُون

    هرآینه از میان آنان که ایمان آورده ‏اند و یهود و صابئان و نصارا هر که به خدا و روز قیامت ایمان داشته باشد و کار شایسته کند بیمى بر او نیست و محزون نمى ‏شود.

    آرامش واقعى، در سایه‏ى ایمان و عمل صالح است. «مَنْ آمَنَ» ... «وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ» ( مائده، 69)


    ترتیل جزء پنجم - استاد پرهیزگار:


    برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید
    حجم: 6.47 مگابایت

    نکاتی پیرامون جزء پنجم - خانم قربانی:


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 4.66 مگابایت

    نکاتی از آیات جزء پنجم:

    .1 یُرِیدُ اللَّهُ أَن یخُفِّفَ عَنکُمْ وَ خُلِقَ الْانسَانُ ضَعِیفًا

    خدا مى‏ خواهد بار شما را سبک کند، زیرا آدمى ناتوان آفریده شده است.

    اسلام، دین آسانى است و بن‏بست ندارد. «یُرِیدُ اللَّهُ أَنْ یُخَفِّفَ عَنْکُمْ»

    تکالیف دینى، بر اساس توان و طاقت انسان است. «یُرِیدُ اللَّهُ أَنْ یُخَفِّفَ عَنْکُمْ»(نساء، 28)

    2. وَ لِکُلٍ‏جَعَلْنَا مَوَالىِ‏ مِمَّا تَرَکَ الْوَالِدَانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ الَّذِینَ عَقَدَتْ أَیْمَانُکُمْ فَآتُوهُمْ نَصِیبهَمْ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلىَ‏ کُلّ‏ شىَ‏ءٍ شَهِیدًا

    براى همه در آنچه پدر و مادر و خویشاوندان نزدیک به میراث مى‏گذارند، میراث‏برانى قرار داده‏ایم. و بهره هر کس را که با او قرارى نهاده‏اید بپردازید که خدا بر هر چیزى گواه است.

      وفاى به پیمان و عهد، واجب است. «فَآتُوهُمْ نَصِیبَهُمْ»

    بدهکاران باید براى پرداخت بدهى، به سراغ طلبکاران بروند. «فَآتُوهُمْ نَصِیبَهُمْ» (نساء، 33)

    3. أَ فَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْءَانَ وَ لَوْ کاَنَ مِنْ عِندِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُواْ فِیهِ اخْتِلَافًا کَثِیرًا

    آیا در قرآن نمى ‏اندیشند؟ هر گاه از سوى دیگرى جز خدا مى ‏بود در آن اختلافى بسیار مى ‏یافتند.

      قرآن، دلیل حقّانیت رسالت پیامبر است. «لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ ...» (نساء، 82)

    4 .فَقَاتِلْ فىِ سَبِیلِ اللَّهِ لَا تُکلَّفُ إِلَّا نَفْسَکَ وَ حَرِّضِ المْؤْمِنِینَ عَسىَ اللَّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ  وَ اللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَ أَشَدُّ تَنکِیلا

    پس در راه خدا نبرد کن که جز بر نفس خویش مکلف نیستى، و مؤمنان را به جنگ برانگیز. شاید خدا آسیب کافران را از شما باز دارد و خشم و عذاب خدا از هر خشم و عذاب دیگرى سخت‏تر است.

    باید دل به خدا بست، نه مردم. «إِلَّا نَفْسَکَ»(نساء، 84)

    5. وَ إِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّواْ بِأَحْسَنَ مِنهْا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللَّهَ کاَنَ عَلَى‏ کُلِّ‏ِِِ شَىءٍ حَسِیبًا

    چون شما را به درودى نواختند به درودى بهتر از آن یا همانند آن پاسخ گویید. هرآینه خدا بر هر چیزى حسابگر است.

    رابطه ‏ى عاطفى خود را نسبت به یکدیگر گرم‏تر کنید. «فَحَیُّوا بِأَحْسَنَ»

    پاسخ محبّت‏ها و هدایا را نباید تأخیر انداخت. حرف فاء در کلمه «فَحَیُّوا»(نساء، 86)

    6.فَإِذَا قَضَیْتُمُ الصَّلَوةَ فَاذْکُرُواْ اللَّهَ قِیَامًا وَ قُعُودًا وَ عَلىَ‏ جُنُوبِکُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِیمُواْ الصَّلَوةَ إِنَّ الصَّلَوةَ کاَنَتْ عَلىَ الْمُؤْمِنِینَ کِتَابًا مَّوْقُوتًا
    و چون نماز را به پایان بردید خدا را ایستاده یا نشسته و یا به پهلو خوابیده یاد کنید. و چون از دشمن ایمن گشتید نماز را تمام ادا کنید که نماز بر مؤمنان در وقتهاى معین واجب گشته است.

    نماز، از واجبات قطعى الهى در همه‏ى عصرها و براى همه‏ى نسل‏هاست. «کانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ کِتاباً» (نساء، 103)

    7. إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقّ‏ لِتَحْکُمَ بَینْ‏ النَّاسِ بمِآ أَرَاکَ اللَّهُ وَ لَا تَکُن لِّلْخَائنِینَ خَصِیمًا

    ما این کتاب را به راستى بر تو نازل کردیم تا بدان سان که خدا به تو آموخته است میان مردم داورى کنى و به نفع خائنان به مخاصمت برمخیز.

    دفاع و حمایت از خائن ممنوع است. «وَ لا تَکُنْ لِلْخائِنِینَ خَصِیماً» (نساء، 105)

    8.وَ مَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِیما

    و هرکه کارى ناپسند کند یا به خود ستم روا دارد، آنگاه ازخدا آمرزش خواهد، خدارا آمرزنده ومهربان خواهد یافت.

    میان استغفار بنده و مغفرت الهى، فاصله ‏اى نیست. «یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً»

    خداوند نه تنها بدى‏ ها را مى‏ بخشد، بلکه مهربان هم هست. «غَفُوراً رَحِیماً»( نساء، 110)

    9.وَ إِن یَتَفَرَّقَا یُغْنِ اللَّهُ کُلاًّ مِّن سَعَتِهِ وَ کاَنَ اللَّهُ وَاسِعًا حَکِیمًا
    و اگر آن دو از یکدیگر جدا شوند خدا هر دو را به کمال فضل خویش بى‏نیاز سازد که خدا گشایش‏دهنده و حکیم است.

    با پیدایش گره در زندگى، نباید مأیوس شد. بلکه مسیر را باید عوض کرد. «وَ إِنْ یَتَفَرَّقا یُغْنِ اللَّهُ ...»(نساء، 130)

    10.مَّن کاَنَ یُرِیدُ ثَوَابَ الدُّنْیَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْیَا وَ الاَخِرَةِ وَ کاَنَ اللَّهُ سَمِیعَا بَصِیرًا

    هر کس پاداش دنیا را بخواهد، پس (بداند که) پاداش دنیا و آخرت نزد خداست و خداوند همواره شنواى بیناست.

    مؤمنانى که از خداوند، هم دنیا و هم آخرت را طلب کنند برنده‏ اند. «فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ»    نساء، 134


    ترتیل جزء پنجم - استاد پرهیزگار:


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 6.91 مگابایت


    تلاوت قرآن کریم - جزء چهارم

    نکاتی پیرامون جزء چهارم - خانم قربانی:

    برای دریافت فایل کلیک کنید

    حجم: 4.56 مگابایت
    نکاتی از آیات جزء ششم:
     
    1 . لَن تَنَالُواْ الْبرَّ حَتَى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَ مَا تُنفِقُواْ مِن شىَ‏ءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ

    نیکى را در نخواهید یافت تا آن گاه که از آنچه دوست مى ‏دارید انفاق کنید. و هرچه انفاق مى ‏کنید خدا بدان آگاه است.

    • یگانه راه رسیدن به مقام نیکوکاران، انفاق خالصانه از امور مورد علاقه است، نه فقط ذکر و دعا. «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ ...»( آل عمران، 92)

    2. یَأَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَ لَا تمَوتُنَّ إِلَّا وَ أَنتُم مُّسْلِمُونَ

    اى کسانى که ایمان آورده‏ اید، آن چنان که شایسته ترس از خداست از او بترسید و جز در مسلمانى نمیرید.

    • اسلام، نه تنها چگونه زیستن را به ما مى‏آموزد، بلکه چگونه مردن را نیز به ما آموزش مى‏دهد. «لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ»(آل عمران، 102)

    3.الَّذِینَ یُنفِقُونَ فىِ السَّرَّاءِ وَ الضرَّاءِ وَ الْکَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَ الْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ یحُبُّ الْمُحْسِنِینَ
    (متّقین) کسانى هستند که در راحت و رنج انفاق مى ‏کنند و خشم خود را فرو مى ‏برند و از (خطاى) مردم مى ‏گذرند، و خداوند نیکوکاران را دوست مى ‏دارد.

    • انفاق، سخاوت مى‏ خواهد نه ثروت. «فِی السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ»
    • کسى که مى ‏خواهد محبوب خدا شود باید از مال بگذرد و خشم و غضب را فرو برد. «وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ»(آل عمران، 134)

    4 .وَ لِیُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ یَمْحَقَ الْکَفِرِین

    و تا مؤمنان را پاکیزه گرداند و کافران را نابود سازد.

    • شکست امروز مهم نیست، پایان کار اصل است. «وَ یَمْحَقَ الْکافِرِینَ» (آل عمران، 141)

    5.إِنَّما ذلِکُمُ الشَّیْطانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیاءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِین

    این شیطان است که دوستان خویش را (از قدرت کفّار) مى ‏ترساند، پس اگر ایمان دارید از آنان نترسید و فقط از (مخالفت) من بترسید.

    • مؤمن واقعى از غیر خدا نمى ‏ترسد و مى ‏داند که ایمان از شجاعت جدا نیست. «وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» (آل عمران، 175)

    6. إِنَّ فىِ خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلَافِ الَّیْلِ وَ النهَّارِ لاَیَاتٍ لّأِوْلىِ الْأَلْبَابِ

    هر آینه در آفرینش آسمانها و زمین و آمد و شد شب و روز، خردمندان را عبرتهاست.

    • قرآن، مردم را به تفکّر در آفرینش ترغیب مى‏کند. «خَلْقِ»، «لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ»(آل عمران، 190)

    7 . رَبَّنَا إِنَّکَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ مَا لِلظَّلِمِینَ مِنْ أَنصَارٍ

    اى پروردگار ما، هر کس را که به آتش افکنى رسوایش کرده ‏اى و ظالمان را هیچ یاورى نیست.

    • ستمگران، از شفاعتِ دیگران محروم هستند. «ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنْصارٍ»(آل عمران، 192)

    8 . یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اصْبرِواْ وَ صَابِرُواْ وَ رَابِطُواْ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ

    اى کسانى که ایمان آورده ‏اید، شکیبا باشید و دیگران را به شکیبایى فراخوانید و در جنگها پایدارى کنید و از خدا بترسید، باشد که رستگار شوید.

    • مسلمانان باید مشکلات یکدیگر را تحمل کنند، و یکدیگر را به صبر سفارش کنند. «صابِرُوا»( آل عمران، 200)

    9 . وَ ءَاتُواْ النِّسَاءَ صَدُقَاتِهَّن نحِلَةً فَإِن طِبْنَ لَکُمْ عَن شىَ‏ءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَکلُوهُ هَنِیًا مَّرِیًا

    مهر آنان را به طیب خاطر به آنها بدهید. و اگر پاره ‏اى از آن را به رضایت به شما بخشیدند بگیرید که خوش و گوارایتان خواهد بود.

    • مهریّه، بهاى زن نیست، بلکه هدیه‏ى مرد به همسرش مى ‏باشد. «نِحْلَةً» (نساء، 4)

    10. وَ مَن یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَتَعَدَّ حُدُودَهُ یُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِیهَا وَ لَهُ عَذَابٌ مُّهِینٌ

    و هر که از خدا و رسولش فرمان نبرد و از احکام او تجاوز کند، او را داخل در آتش کند و همواره در آنجا خواهد بود و براى اوست عذابى خوارکننده.

    • نافرمانى رسول خدا، نافرمانى خداست. «یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ» (نساء، 14)
    تلاوت ترتیل جزء چهارم - استاد پرهیزگار:
    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 7.09 مگابایت
    تلاوت قرآن کریم - جزء سوم

    نکاتی پیرامون جزء سوم - خانم قربانی:


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 4.34 مگابایت

     

     

     

    1. قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَیرٌ مِّن صَدَقَةٍ یَتْبَعُهَا أَذًى وَ اللَّهُ غَنِىٌّ حَلِیمٌ

    گفتار پسندیده (با نیازمندان) و گذشت (از تندى آنان)، از بخششى که بدنبال آن آزارى باشد، بهتر است. و خداوند بى ‏نیاز بردبار است.

    • اگر فقیرى بخاطر فشار و تنگدستى، ناروایى گفت او را ببخشید. «مَغْفِرَةٌ»
    • فقیر را با محبّت و دلسوزى به کار مفیدى که زندگى او را تأمین کند، راهنمایى کنید. «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ»( بقره، 263)

    2.وَ إِن کاَنَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلىَ‏ مَیْسَرَةٍ وَ أَن تَصَدَّقُواْ خَیرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ

    و اگر (بدهکار) تنگ‏دست بود، او را تا هنگام توانایى مهلت دهید و (در صورتى که واقعاً توان پرداخت ندارد،) اگر ببخشید براى شما بهتر است، اگر (نتایج آن را) بدانید.

    • اسلام، حامى مستضعفان است. «وَ إِنْ کانَ ذُو عُسْرَةٍ»(بقره، 280)

    3.رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّاب

    اى پروردگار ما، از آن پس که ما را هدایت کرده‏ اى، دلهاى ما را به باطل متمایل مساز، و رحمت خود را بر ما ارزانى دار، که تو بخشاینده ‏اى.

    • به علم و دانش خود مغرور نشویم، از خداوند هدایت بخواهیم. «رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا ...»(آل عمران، 8)

    4.قُلْ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْکَافِرِین

    بگو: خدا و رسول را اطاعت کنید. پس اگر سرپیچى کردند، (بدانید که) همانا خداوند کافران را دوست نمى ‏دارد.

    • رفتار و گفتار و کردار پیامبر حجّت است، زیرا اطاعت از پیامبر در کنار اطاعت خداست. «أَطِیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ»(آل عمران، 32)  

    5. یَامَرْیَمُ اقْنُتِى لِرَبِّکِ وَ اسْجُدِى وَ ارْکَعِى مَعَ الرَّاکِعِین

    اى مریم، از پروردگارت اطاعت کن و سجده کن و با نمازگزاران نماز بخوان.

    • حضور زن در اجتماعات عبادى و اجتماعاتى که مردان نیز حضور دارند سفارش شده است. «مَعَ الرَّاکِعِینَ» به شرط آنکه زنان، مریم‏گونه رفتار نمایند.(آل عمران، 43)

    6. الْحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلَا تَکُن مِّنَ الْمُمْترَینَ

    حق، همان است که از جانب پروردگار توست، پس از تردید کنندگان مباش.

    • تعداد زیاد مخالفان، تلاش و فعّالیت آنان، و ثروت و تبلیغاتشان، نباید در حقّانیّت راه و عقاید ما تأثیر گذارد. «فَلا تَکُنْ مِنَ الْمُمْتَرِینَ»(آل عمران، 60)

    7.بَلىَ‏ مَنْ أَوْفىَ‏ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقَى‏ فَإِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِین

    آرى هر کس که به عهد خویش وفا کند و پرهیزگار باشد، خدا پرهیزگاران را دوست مى ‏دارد.

    • در برابر تفکّرات غلط، موضع بگیرید. «بَلى‏»
    • وفاى به عهد، از نشانه ‏هاى تقواست. «أَوْفى‏ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‏»( آل عمران، 76)

    8.  أَ فَغَیْرَ دِینِ اللَّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَن فىِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعًا وَ کَرْهًا وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ

    آیا دینى جز دین خدا مى جویند، حال آنکه آنچه در آسمانها و زمین است خواه و ناخواه تسلیم فرمان او هستند و به نزد او بازگردانده مى شوید.

    • در آسمان‏ها موجودات با شعور هستند. «مَنْ فِی السَّماواتِ»
    • اگر پایان کار ما اوست، چرا از همان اوّل رو به سوى او نکنیم؟ «إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ»(آل عمران، 83)

    9. أُوْلَئکَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلَئکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ

    جزایشان این است که لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان است.

    • ملائکه در برابر افکار و اعمال زشت انسان، واکنش نشان مى ‏دهند. «عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ ...»( آل عمران، 87)

    10. إِلَّا الَّذِینَ تَابُواْ مِن بَعْدِ ذَالِکَ وَ أَصْلَحُواْ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ

    مگر آنان که از آن پس توبه کنند و به صلاح آیند، زیرا خدا آمرزنده و مهربان است.

    • خداوند نه تنها توبه را مى‏ پذیرد و گناهان را مى ‏بخشد، بلکه توبه کننده را نیز دوست مى ‏دارد و مورد رحمت قرار مى ‏دهد. «غَفُورٌ رَحِیمٌ»( آل عمران، 89)
    ترتیل جزء سوم - استاد پرهیزگار:

    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 6.86 مگابایت
    تلاوت قرآن کریم - جزء دوم

    نکات جزء دوم قرآن کریم - خانم قربانی:


    برای دریافت فایل کلیک کنید

     

    حجم: 4.64 مگابایت

     

     

    1. وَ لِکُلٍ ‏وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَیرْاتِ أَیْنَ مَا تَکُونُواْ یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِیعًا ...
    هر کسى را جانبى است که بدان روى می آورد. پس در نیکى کردن بر یکدیگر سبقت گیرید. هر جا که باشید خدا شما را حاضر می آورد، که او بر هر کارى تواناست.

    به جاى رقابت و سبقت در امور مادّى، باید در کارهاى خیر از دیگران سبقت گرفت. «اسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ»( بقره، 148)

    2.فَاذْکُرُونىِ أَذْکُرْکُمْ وَ اشْکُرُواْ لىِ وَ لَا تَکْفُرون
    پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم، و براى من شکر کنید و کفران نورزید.

    خداوند، به انسان شخصیّت می بخشد و مقام انسان را تا جایى بالا می بردکه می فرماید: تو یاد من باش، تا من هم یاد تو باشم. «فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ» (بقره، 152)

    3.الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

    (صابران) کسانى هستند که هر گاه مصیبتى به آنها رسد، مى ‏گویند: ما از آنِ خدا هستیم و به سوى او باز مى ‏گردیم.

    ریشه ‏ى صبر، ایمان به خداوند، معاد و امید به دریافت پاداش است. «الصَّابِرِینَ الَّذِینَ» «قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ»  (بقره، 156)

    4.خَالِدِینَ فِیهَا لَا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَ لَا هُمْ یُنظَرُونَ

    (آنان براى) همیشه در آن (لعنت و دورى از رحمت پروردگار) باقى مى ‏مانند، نه از عذابِ آنان کاسته مى‏ شود و نه مهلت داده مى ‏شوند.

    تخفیف کیفر یا تأخیر آن، مربوط به دنیاست. در قیامت نه تخفیف است و نه تأخیر. «لا یُخَفَّفُ» «لا هُمْ یُنْظَرُونَ» (  بقره، 162)

    5.إِنَّمَا یَأْمُرُکُم بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشَاءِ وَ أَن تَقُولُواْ عَلىَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    همانا (شیطان)، شما را فقط به بدى و زشتى فرمان مى ‏دهد و اینکه بر خداوند چیزهایى بگویید که به آن آگاه نیستید.

    شیطان، هم دستور به گناه مى‏ دهد، هم راه توجیه آن را نشان مى ‏دهد. فرمان به سوء و فحشا، همان دستور به گناه و فرمان افترا بستن به خدا، دستور به توجیه گناه است. «یَأْمُرُکُمْ» «وَ أَنْ تَقُولُوا»( بقره، 169)

    6. وَ قَاتِلُواْ فىِ سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَکُمْ وَ لَا تَعْتَدُواْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ

    و در راه خدا با کسانى که با شما مى ‏جنگند، بجنگید ولى از حدّ تجاوز نکنید، که خداوند تجاوزکاران را دوست نمى‏ دارد.

     حتّى در جنگ باید عدالت و حقّ رعایت شود. «قاتِلُوا» «لا تَعْتَدُوا» بارها قرآن با جمله‏ى «لا تَعْتَدُوا» سفارش کرده که در انجام هر فرمانى از حدود و مرزها تجاوز نشود. ( بقره، 190)

    7.ثُمَّ أَفِیضُواْ مِنْ حَیْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ
    سپس از همانجا که مردم کوچ مى ‏کنند، کوچ کنید و از خداوند طلب آمرزش نمایید که خداوند آمرزنده‏ى مهربان است.

    هرگز مأیوس نشویم، گذشته‏ ها هر چه باشد استغفار چاره‏ساز است. زیرا او غفور و رحیم است. «وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (بقره، 199)

    8. وَ مِنْهُم مَّن یَقُولُ رَبَّنَا ءَاتِنَا فىِ الدُّنْیَا حَسَنَةً وَ فىِ الاَخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّار

    (اما) بعضى از مردم مى ‏گویند: پروردگارا! در دنیا به ما نیکى عطا کن و در آخرت نیز نیکى مرحمت فرما و ما را از عذاب آتش نگهدار.

    دنیا و آخرت با هم منافاتى ندارند، به شرط آنکه انسان به دنبال حسنه و نیکى باشد. «فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً»( بقره، 201)

    9 . وَ مِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ

    و از مردم کسى است که براى کسب خشنودى خدا، جان خود را مى‏فروشد و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

    بزرگ‏ترین سود آن است که انسان بهترین متاع را که جان اوست به خالق خود بفروشد، آن هم نه براى بهشت و یا نجات از دوزخ، بلکه فقط براى کسب رضاى او. «ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ»( بقره، 207)

    10.مَّن ذَا الَّذِى یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا کَثِیرَةً وَ اللَّهُ یَقْبِضُ وَ یَبْصُطُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُون

    کیست که به خداوند وام دهد، وامى نیکو تا خداوند آن را براى او چندین برابر بیافزاید و خداوند (روزى بندگان را) محدود و گسترده مى ‏سازد، و به سوى او بازگردانده مى‏ شوید.

     اگر ما گشایش و تنگ دستى را بدست خدا بدانیم، راحت انفاق مى ‏کنیم. «وَ اللَّهُ یَقْبِضُ وَ یَبْصُطُ»

     کمک به خلق خدا، کمک به خداست. «یُقْرِضُ اللَّهَ» بجاى «یقرض الناس»(بقره، 245)

    ترتیل جزء دوم قرآن کریم - استاد پرهیزگار:


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 13.1 مگابایت

     

    تلاوت قرآن کریم - جزء اول

    سنت حسنه ختم حداقل یک جزء از قرآن کریم در ماه رمضان، ماه نزول قرآن و بهار آن، فرصت مناسبی است تا در کنار این انس لفظی، در معنا و مفهوم آن نیز بیندیشیم و در این فرصت پیش آمده، جان را به نور معارف بی بدیلش جلا بخشیم. به این امید که این مقدمات ما را به آن سرانجام نیک که عمل به قرآن و رسیدن به یک جامعه شکوهمند قرآنی است نزدیک کند.
    در راستای کمک به تحقق این مهم بر آن شدیم تا هر روز پس از تلاوت یک جزء از قرآن کریم، فرازهایی از معارف و نکات موجود در آم جزء از قرآن کریم را به شکل روزانه (هر روز چند نکته از جزء همان روز) توسط استاد گرانقدر تدبر در قرآن ( سرکار خانم قربانی) به صورت فایل صوتی برای شما قرآن پژوهان گرامی ارائه نماییم.

    نکاتی کوتاه از استاد خانم قربانی:


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 4.69 مگابایت


    “بِسْمِ اللَّهِ” رمز عشق به خدا و توکّل به اوست. به کسى که رحمن و رحیم است عشق مى ورزیم و کارمان را با توکّل به او آغاز مى کنیم، که بردن نام او سبب جلب رحمت است. (حمد، 1)

    2. اللَّهُ یَسْتهَزِئُ بهِمْ وَ یَمُدُّهُمْ فىِ طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُون

    خداوند آنان را به استهزا مى گیرد و آنان را در طغیانشان مهلت مى دهد تا سرگردان شوند.

    کیفرهاى الهى، متناسب با گناهان است. در برابر “إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ”، “اللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ” آمده است.

    از مهلت دادن و زیاده بخشى هاى خداوند، نباید مغرور شد. “یَمُدُّهُمْ فِی طُغْیانِهِم” (بقره، 15)

    3. یَأَیهُّا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّکُمُ الَّذِى خَلَقَکُمْ وَ الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ

    اى مردم! پروردگارتان که شما و پیشینیان شما را آفرید، پرستش کنید تا اهل تقوا شوید.

    دعوت انبیا، عمومى است و همه مردم را دربر مى گیرد. “یا أَیُّهَا النَّاسُ” (بقره، 26)

    4. قَالُواْ سُبْحَانَکَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّکَ أَنتَ الْعَلِیمُ الحْکِیمُ

    فرشتگان گفتند: پروردگارا! تو پاک و منزهى، ما چیزى جز آنچه تو به ما آموخته اى نمى دانیم، همانا تو داناى حکیمى.

    فرشتگان عالى ترین نوع ادب را به نمایش گذاشتند. کلمات: “سُبْحانَکَ”، “لا عِلْمَ لَنا”، “عَلَّمْتَنا”، “إِنَّکَ”، “أَنْتَ الْعَلِیمُ الْحَکِیمُ”، همه نشانه ى ادب است. (بقره، 32)

    5. وَ أَقِیمُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتُواْ الزَّکَوةَ وَ ارْکَعُواْ مَعَ الرَّاکِعِین

    و نماز را بپادارید و زکات را بپردازید و همراه با رکوع کنندگان، رکوع نمایید.

    اصل فرمان نماز، با جماعت است. اساس دین بر حضور در اجتماع و دورى از انزوا و گوشه نشینى است. “وَ ارْکَعُوا مَعَ الرَّاکِعِینَ”  (بقره، 43)

    6. وَ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبرِ وَ الصَّلَوةِ وَ إِنهَّا لَکَبِیرَةٌ إِلَّا عَلىَ الخْاشِعِین

    و از صبر و نماز یارى جویید و این کار جز براى خاشعان، گران و سنگین است.

    هر چه در آستان خدا اظهار عجز و بندگى بیشتر کنیم، امدادهاى او را بیشتر دریافت کرده و بر مشکلات پیروز خواهیم شد. “اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ”  (بقره، 45)

    7. ثمُ  بَعَثْنَاکُم مِّن بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ

    سپس شما را پس از مرگتان (حیات بخشیدیم و) برانگیختیم، شاید شکر او را بجا آورید.

    رمز بروز برخى تلخى ها و سپس نجات از آنها، پیدا شدن روحیّه ى شکرگزارى است. “بَعَثْناکُمْ” “لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ”  (بقره، 56)

    8. وَ لَن یَتَمَنَّوْهُ أَبَدَا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِین

    ولى آنها هرگز به سبب آنچه از پیش فرستاده اند، آرزوى مرگ نکنند و خداوند به حال ستمگران، آگاه است.

    ترس از مرگ، در واقع ترس از کیفر کارهاى خود ماست. “بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ”  (بقره، 95)

    9. وَ أَقِیمُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتُواْ الزَّکَوةَ وَ مَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِکمُ مِّنْ خَیرٍ تجَدُوهُ عِندَ اللَّهِ...

    و نماز را برپا دارید و زکات را پرداخت نمایید و هر خیرى که براى خود از پیش مى فرستید، آن را نزد خدا (در سراى دیگر) خواهید یافت، همانا خداوند به اعمال شما بیناست.

    معمولًا دستور به نماز همراه با زکات در قرآن آمده است. یعنى یاد خدا باید همراه با توجّه به خلق خدا باشد. “أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ”  (بقره، 110)

    10. وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْرَاهِیمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْمَاعِیلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنتَ السَّمِیعُ الْعَلِیم

    و (بیاد آور) هنگامى که ابراهیم، پایه هاى خانه (کعبه) را با اسماعیل بالا مى برد (و مى گفتند:) پروردگارا از ما بپذیر، همانا تو شنوا و دانایى.

    کار مهم نیست، قبول شدن آن اهمیّت دارد. حتّى اگر کعبه بسازیم، ولى مورد قبول خدا قرار نگیرد، ارزش ندارد. “رَبَّنا تَقَبَّلْ”  (بقره، 127)

    ترتیل جزء اول قرآن کریم - استاد پرهیزگار


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 5.87 مگابایت

    مرحوم علامه ی مجلسی از رسول اکرم اسلام ( صلی الله علیه وآله و سلم ) روایت کرده که فرمودند:

     خَیْرُ الْمُؤْمِنینَ مَنْ کانَ مَأْلَفَةً لِلْمُؤْمِنینَ وَلا خَیْرَ فیمَنْ لا یُؤْلَفُ وَلا یَأْلِفُ بهترین مومنان و خیر مومنان کسانی هستند که با بقیه ی اهل  ایمان انس و الفت می گیرند ؛ رابطه یا محبت بر قرار می کنند ؛ انس پیدا می کنند ؛و کسی که اهل انس گرفتن و انس پذیرفتن نباشد هیچ خیری در او وجود ندارد .

    این بیان حضرت نبوی خیلی بیان مهم و روشنگرو جهت دهنده ی به زندگی مؤمنین و مؤمنات است . لذا برای دست یابی به انس و محبت دیگران ؛ هر انسانی موظف است راهکار های ارایه و جذب متقابل به محبت را بشناسد ودر افق بالاتر و در دایره ی ایمان انسانهای مومن اصولا مکلف هستند تا ابتدا دستورات اخلاقی و تربیتی دین را که منطبق با فطرت پاک انسانی است را بشناسند، درک کنند و بعد هم تبعیت کنند .

            سؤال : ۱- چطور می شود این محبت را بدست آورد ؟

                      ۲- با چه روشهایی می شود قلوب مهربان را شناخت و به آن قلبهای مهربان دسترسی پیدا کرد ؟

    یکی از اشکالات مهم ما در حوزه ی شخصی و خانوادگی مخصوصا در مناسبتهای فی ما بین زن و شوهرو درمرحله ی بعد فامیل و اقوام و خویشاوندانی که  به منزله ی عشیره ی انسان ؛ رفت و آمد با آنها ضروری است ؛ درک نکردن و به استخدام در نیاوردن همین موضوع است ...


    برای دریافت فایل کلیک کنید
    حجم: 17.3 مگابایت

    گزارش کردند که: پیغمبر اکرم اسلام (صلی الله علیه وآله و سلم) برای عروسی دختر والامقام شان یک لباس تازه تهیه کردند؛ و به ایشان تصریح کردند و دستور دادند که؛ این لباس را در شب زفاف تن‌پوش خودت قرار بده.

     دختر پیغمبرهم لباس را گرفت؛ حسب دستور رسول خدا( صلی الله علیه وآله و سلم) این لباس را در شب زفافشان پوشیدند. همانطور که مهیای پوشیدن بودند؛ کوبه ی در بصدا در آمد و یک زن با صدای لرزان؛ توجه زهرای مرضیه (سلام الله علیها) را جلب کرد  أطلب من بیت النبوة قمیصا خلقا. فأرادت (علیها السلام) أن تدفع إلیه القمیص المرقوع

    حرفش این بود که؛ من از خانه نبوت توقع چندانی ندارم؛ فقط لباس کهنه فاطمه (سلام الله علیها) را می خواهم.( اینجا یک مطلب را توجه داشته باشید که ممکن است آن زنی که کوبه ی در خانه فاطمه مطهره(سلام الله علیها)  را به صدا درآورد و لباس خواست؛ الزاماً یک بانوی مسکین و تهیدست به معنای که ما می‌گوییم هم نباشد. چون معمولاً تا این مطلب می‌آید؛ فضای ذهنی ما به این شکل هدایت می‌شود که؛ مستحقی؛ نیازمندی دستی دراز کرده و زهرای مرضیه (سلام الله علیها) هم این لباس را به او داد) آنچه که من خودم می فهمم اینست که؛ این بانو؛ خیلی بانوی فاخره ی ارجمندی بوده که سروقت؛ سربزنگاه؛ با تشخیص درست؛ خودش را در مناسب ترین وقت؛ به خانه دختر پیغمبر رسانده. برای چه؟ برای اینکه باور دارد؛

    -  اولاً پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) برای برای دخترش لباس نو خریده.

    - و ثانیاً تن پوش قدیمی زهرا(سلام الله علیها)   یک سرمایه بزرگ؛ برای زندگی است...

    دریافت
    حجم: 12.3 مگابایت

    مختصر درباره ای از ما

    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)
    مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

    دسته بندی ها

    حدیث هفته

    حدیث 121

    پیامبر اکرم (ص):

    هُوَ شَهرٌ دُعیتُم فیهِ إلى ضِیافَةِ اللّهِ ، وجُعِلتُم فیهِ مِن أهلِ کَرامَةِ اللّهِ ، أنفاسُکُم فیهِ تَسبیحٌ ، ونَومُکُم فیهِ عِبادَةٌ ، وعَمَلُکُم فیهِ مَقبولٌ ، ودُعاؤُکُم فیهِ مُستَجابٌ .

    آن ، ماهى است که در آن به میهمانى خدا دعوت شده اید و در آن ، از اهل کرامت خدا قرار داده شده اید . نفَس هایتان در آن ، تسبیح است ؛ خوابتان در آن ، عبادت است ؛ عمل [خیرِ ]شما در آن ، پذیرفته است ؛ و دعاى شما در آن ، مستجاب است .

    فضائل الأشهر الثلاثة ص ٧٧ ح ٦١