یار دیرین حضرت امام و رهبر انقلاب، عصر روز چهار‌شنبه ۱۴ خرداد پس از شرکت در مراسم بیست و پنجمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره)، در منزل خود دچار حمله قلبی شده و پس از انتقال به بیمارستان به کُما رفت و پس از چهار ماه و نیم بالاخره به ملکوت اعلی پرواز کرد و جسم پاکش در جوار سید الکریم آرامش یافت.

111

مقام معظم رهبری در پیام تسلیت خود چنین نگاشتند:

” با تأسف و تأثر اطلاع یافتیم که عالم مجاهد و پارسا حضرت آیت الله آقای حاج شیخ محمّد رضا مهدوی‌کنی رضوان الله علیه دار فانی را وداع گفته و دوستان و ارادتمندان خود را داغدار کرده است. این عالم بزرگوار از جمله‌ی نخستین مبارزان راه دشوار انقلاب و از چهره‌های اثرگذار و یاران صمیمی نظام جمهوری اسلامی و از وفاداران غیور و صادق امام بزرگوار بود و در همه‌ی عرصه‌های مهم کشور در دوران انقلاب شجاعانه و با صراحت تمام نقش‌آفرینی کرد. از عضویت در شورای انقلاب و سپس تشکیل کمیته‌های انقلاب در آغاز تأسیس نظام اسلامی تا تصدی وزارت کشور و سپس قبول نخست وزیری در یکی از سخت‌ترین دورانهای جمهوری اسلامی، و تا ورود در عرصه‌ی تولید علم و تربیت جوانان صالح و تأسیس دانشگاه امام صادق(ع) و تا امامت جمعه تهران و سرانجام ریاست مجلس خبرگان، همه جا و همه وقت در موضع یک عالم دینی و یک سیاستمدار صادق و یک انقلابی صریح ظاهر شد و هرگز ملاحظات شخصی و انگیزه‌های جناحی و قبیله‌ئی را به حیطه‌ی فعالیتهای گسترده و اثرگذار خود راه نداد.

این انسان بزرگ و پرهیزگار، همه‌ی وزن وزین خود را در همه‌ی حوادث این دهها سال در کفه‌ی حق و حقیقت نهاد و در دفاع از راه و سیره‌ی انقلاب و نظام، کوتاهی نورزید. رحمت و رضوان الهی بر روان پاک او باد.

اینجانب به خاندان گرامی و برادر عالیقدر ایشان، و به مردم ایران و روحانیت عظیم الشأن و همه‌ی ارادتمندان و شاگردان و دست‌پروردگان آن مرحوم صمیمانه تسلیت میگویم و علوّ درجات وی را از خداوند متعال مسألت مینمایم.”

رفتی ز میـان خلق بر تـو صَلـَوات               انـدوه تـو در دل ست مـرد بَـرَکـات

ای مـرد بـزرگ؛ «آیـت الله کـنـی»               روحت به شُکوه پَر زند در عَرَصات

استاد صدر الدینی در توضیح درس بیستم فرمودند:

 

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

استاد محمدی در بخش پایانی خطبه غرّاء به توصیف حالات غیر مؤمن در هنگام مرگ و پس از آن پرداختند:

 

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

چهل حدیث – جلسه ۳ (۹۳/۷/۲۸)

تاریخ: ۲۸-مهر-۱۳۹۳

…. تعریف منطقی تکبر یعنی انسان خودش را از بقیه بزرگتر ببیند و اعمال انجام داده خودش را برتر از دیگران بداند. فعل تکبّر از باب تفعّل یعنی بزرگ نشان دادن و بزرگی کردن ولی این بزرگی حقیقت ندارد و در عمل ظاهر می شود چون باید قیاس شود. بزرگی از جمله صفات اضافی است که در مقایسه بین اشیاء دیده می شود. اگر قیاس نباشد بزرگی هم نیست . انسان خودش رانسبت به چی بزرگ می انگارد؟نسبت به دیگران! البته تکبر غیر از کرامت نفس است. کرامت نفس بزرگی انسان نسبت به غیر انسان است. وقتی خود را اسیر خود حیوانی می بینیم…..

 

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

صفحه 1 از 8812345...102030...انتها
طراحی و اجرای قالب M3G.ir