مؤسسه قرآن و عترت علی بن موسی الرضا (ع)

.:: یا علی بن موسی الرضا (ع) ::.

... اصل کلمه "لا اله الا الله" مبنا و ساختمانی است که دارای دو مرحله است : یک مرحله سلب است و یک مرحله ایجاب؛ اول همه معبودها و الاه ها را نفی می کند و بعد می گوید الّا الله.  این یک بنا است.  این بنا برای بقا شرایطی دارد از جمله ولایت . "لا اله الا الله" اصل بنا است و دژ مستحکمی است که هر کس واردش شود به مقصد رسیده است . اما هم برای ورود و هم دوام حضور در این دژ مجوزهایی لازم دارد از جمله ولایت اهل بیت علیهم السلام ...
 

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
... امر و نهی ممکن است مولوی یا ارشادی باشد ، در امر ونهی مولوی مثل اینکه پدر و مادر از فرزند بخواهند برای خواندن نماز به مسجد برود ( چون پدر ومادر بر فرزند ولایت دارند امر و نهیشان مولوی است). و گاهی دوستی به شخص می گوید بیا برویم مسجد نماز بخوانیم ، این امر ارشادی است چون دوست بر انسان ولایت ندارد.یا گاهی پزشک می گوید : فلان غذارا نخور چون اگر بخوری بیماری ات طول می کشد . این نهی ، نهی ارشادی است اما اگر خدا بگوید شراب نخور ، این نهی مولوی است .
حالا تشخیص امر ونهی ارشادی از مولوی چگونه است ؟ 1. در امر ارشادی همیشه تعلیل هست . (این کار را نکن که چنین خواهد شد .) هر جا به دنبال امر و نهی تعلیل بود ، ارشادی است و اگر تعلیل نبود مولوی است .
2. در امر ونهی مولوی توبه آثار گناه را پاک می کند ولی در امر ارشادی توبه تأثیر ندارد. و اثر آن گناه بر داشته نمی شود و لی در امر ونهی مولوی برداشته می شود و انسان بر می گردد سر جای اولش . اگر پزشک گفت : ترشی نخور چون بیماری ات طول می کشد ، اگر خورد و بعد پشیمان هم شد نتیجه ای در بر ندارد چون دیگر به طولانی شدن بیماری کمک کرده است . اما اگر پدر از فرزندش انجام کاری را بخواهد و او خودداری کند، و پدر هم تنبیهش کرد و بچه پشیمان شد و پدر او را بخشید ، تمام آثار آن گناه پاک می شود . آدم علیه السلام نهیش نهی ارشادی بود ، در عین حال که توبه کرد و توبه اش هم قبول شد اما آثارش پاک نشد و به بهشت بر نگشت.....


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
... قبل از انجام گناه توصیه به گناه نکردن بهتر از توبه کردن است . اما بعد از گناه می گوییم : توبه کن تا آثار گناه از بین برود. به دیگران توصیه کنیم که گناه نکنید چون ممکن است توفیق توبه پیدا نکنی یا اصلاً در حال گناه مرگ تو را در یابد! امام صادق به آن شخصی که در مورد شنیدن صدای موسیقی خانه همسایه سؤال کرده بود، فرمود: مگر این آیه را نشنیده ای که خدای تعالی می فرماید: "و لا تقف ما لیس لک به علم إنّ السمع و البصر و الفؤاد کلّ اولئک کان مسئولاً" از گوش تو سؤال می شود که چه چیزی را شنیدی؟از چشم سؤال می شود چه چیزی را دیدی؟ و .... از همه اعمال شما سؤال می شود . اگر در همان حال گناه بمیری چه پاسخی به خدا خواهی داد؟ چه کسی ضمانت داده که شما فرصت توبه پیدا خواهی کرد؟؟؟ اما اگر گناه مرتکب شدی باید توبه کنی تا به نقطه اول برگردی! اما ارکان توبه چیست؟ شرایط توبه کدام است؟ توبه نصوح که در قرآن هم آمده است، چیست؟؟.


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
... در حیثی از حضرت امیر المؤمنین(ع) به نقل از پیامبر اکرم (ص) داریم که فرمودند: " صبر سه تاست؛ صبر هنگام مصیبت ، صبر بر طاعت و صبر در مقابل معصیت. هر کس بر مصیبتی صبر کند به نحوی که آن عزا به خوبی برگزار شود ، خداوند سیصد درجه برای او می نویسد که فاصله هردرجه با درجه بعدی از زمین تا آسمان فاصله دارد . و اگر کسی بر طاعت صبر کند خداوند ششصد درجه برایش مقرّر می کند که فاصله بین درجات به اندازه اعماق زمین تا عرش الهی است . و هر کس بر معصیت صبر کند خداوند نهصد درجه به او می دهد که بین هر درجه از اعماق زمین تا انتهای عرش فاصله است. از این روایت بر می آید که بالاترین مرتبه صبر ، صبر بر معصیت است.....
 

برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
.... امتحانات خدا گاهی برای این است که انسان خود را بهتر بشناسد، گاهی برای رشد آدمهاست ، گاهی برای بالا رفتن درجه است ، گاهی از باب اتمام حجت است و گاهی از باب تمهیص ذنوب است. در روایتی از مولای متقیان امیرالمؤمنین داریم که خداوند متعال بلا را برای پاک کردن گناهان شیعیان ما قرار داده است ، گاهی برای تضرع و ابتهال است . چون در شرایط آسایش و رفاه غالباً مردم توجهی به خدا ندارند....


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
در حدیث پانزدهم امام (ره) پیرامون بلا حدیثی را از امیر المؤمنین امام علی (ع) نقل می فرماید؛ ..مؤمن به اندازه اعمال خوبش مبتلا می شود ، کسی که دینش سالم و صحیح باشد ، بلایش شدیدتر است چون خداوند متعال دنیا را برای پاداش و ثواب مؤمن قرار نداده همانطور که برای کیفر کافر قرار نداده است. هر کس دینش ضعیفتر و عقلش سخیف تر باشد ، بلایش کمتر است. حرکت بلا به سمت مؤمن تندتر از  حرکت باران در چاله های زمین است.

خاصّان حق همیشه بلیت کشیده اند                          هم بیشتر عنایت هم بیشتر عنا



برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
.... به نظر حضرت امام انسان در توکل و تفویض کار خودش را انجام می دهد چه به نتیجه بردسد چه نرسد.
در تفویض از همان ابتدا بنده همه کارها را به خدا واگذار کرده و در واقع سببهای دیگر را نمی بیند مگر در حدی که وظیفه خودش را انجام دهد. اما در توکل سببها را می بیند ، سببها را مؤثر می داند در عین حال نتیجه را به خدا واگذار می کند .
در تفویض همه چی را به خدا واگذار می کند و در توکل نتیجه را به خدا وامی گذارد.
تفویض قبل از وقوع سبب است اما توکل بعد از وقوع سبب است . گاهی انسان اسباب را به کار می گیرد بعد کار را به خدا واگذار می کند  = توکل ، و گاهی حتی انتخاب سبب را هم به خدا واگذار می کند = تفویض


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
.... بهترین مرکب و زاد و توشه ای که انسان را به مقصد می رساند تقوا است ، تقوا مرکبی است راهوار و مطیع و زاد و توشه ای است پر ارزش!
عوامل ایجاد تقوا عبارتند از :
1. معرفت = هر چه آگاهی انسان بیشتر شود تقوای بیشتری کسب می کند خصوصاً از جنبه معرفت الله
2. جنبه عمل = نتیجه بعضی اعمال ایجاد تقواست مثل روزه گرفتن ( عبادات انسان را به تقوا می رساند.)
3. تهذیب نفس و پرهیز از گناه = تمرین تقوا
تقوا با یک شب و دو شب به دست نمی آید نیاز به تمرین و تکرار دارد تا تقوا در درون انسان ایجاد شود ....


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.
در بیان حدیث دوازده چهل حدیث استاد فرمودند: .... انسان سه بعدی آفریده شده او دارای بدن ، عقل ، و قلب است . حقیقت همه آیین ها ی آسمانی و سخن همه پیامبران و همه حقیقت اخلاق و ادب این است که این سه بعد را چگونه تربیت کنیم. ما باید عقلمان را رشد دهیم ، قلبمان را مهذب ساخته و بدنمان را آنگونه که مصلحت است تربیت کنیم ؛ این همه اخلاق و تربیت است. طبق سخن مولا امیر المؤمنین (ع) انسان با خودش باید سه نوع تعامل داشته باشد . عقلمان با تفکر تربیت می شود ، قلبمان با تقوا و بدنمان با نماز شب تر بیت می شود .


برای دانلود کردن اینجا کلیک کنید.

دسته بندی ها

حدیث هفته

حدیث پنجاه و چهارم

امام علی علیه السلام

کَفاکَ مُؤَدِّبا لِنَفسِکَ تَجَنُّبُ ما کَرِهتَهُ مِن غَیرِکَ؛

دورى کردن از آنچه از دیگران ناخوش می‌دارى، بهترین ادب‌آموز توست.

غرر الحکم: ح ۷۰۷۷